Osoba należąca do korpusu służby cywilnej może zostać zobowiązana do pracy w godzinach nadliczbowych w przypadku istnienia zwykłych potrzeb urzędu. Ustawa z 21 listopada 2008 r. o służbie cywilnej (Dz.U. nr 227, poz. 1505 ze zm.) nie wymaga, aby zachodził przypadek tzw. szczególnych potrzeb pracodawcy, o których mowa w art. 151 par. 1 pkt 2 kodeksu pracy. Jedynie jeśli praca w godzinach nadliczbowych ma miejsce w nocy oraz w niedziele i święta, konieczne jest, aby zaistniały tzw. wyjątkowe przypadki, czyli sytuacje nadzwyczajne, co jednak nie oznacza, że niedające się przewidzieć. Przykładowo może to mieć miejsce w urzędach skarbowych w ostatnim miesiącu składania rocznych zeznań podatkowych przez osoby fizyczne.

Za pracę ponadwymiarową członkowi korpusu służby cywilnej nie przysługuje żadne odrębne wynagrodzenie. Formą rekompensaty jest możliwość odbioru czasu wolnego, przy czym jego wysokość zależy od statusu pracowniczego członka korpusu. Ustawodawca przyjął zasadę, że pracownikowi służby cywilnej za pracę w godzinach nadliczbowych przysługuje czas wolny w takim samym wymiarze. Prawo urzędnika służby cywilnej do odbioru czasu wolnego jest zróżnicowane i zależy od tego, czy praca była wykonywana w dzień powszedni, czy też w porze nocnej, w niedzielę i święto. Za godziny ponadwymiarowe w dzień powszedni urzędnikowi nie przysługuje czas wolny. Natomiast za pracę w porze nocnej należy się wolne w tym samym wymiarze, za pracę w niedzielę – dzień wolny przypadający w najbliższym tygodniu, a za pracę w święto – inny wolny dzień.

Problem pojawia się, gdy ustaje stosunek pracy z członkiem korpusu służby cywilnej, który przed tą datą nie zdążył wykorzystać czasu wolnego za przepracowane nadgodziny. W takiej sytuacji powinno mu przysługiwać roszczenie do sądu pracy o odszkodowanie od pracodawcy na podstawie art. 471 k.c. w zw. z art. 300 k.p. z tytułu niewykorzystania czasu wolnego.