1 grudnia 2013 r. wchodzi w życie ustawa z 21 czerwca 2013 r. o zmianie ustawy o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego na wypadek choroby i macierzyństwa (Dz.U. poz. 996). Konieczność nowelizacji tych przepisów wynika z ubiegłorocznego wyroku Trybunału Konstytucyjnego (z 24 maja 2012 r., sygn. akt P12/10). Zakwestionował on zasady ustalenia wysokości zasiłku dla ubezpieczonych niebędących pracownikami, co dotyczy m.in. przedsiębiorców, którzy ubezpieczenie chorobowe opłacają dobrowolnie.

Trybunał podważył regulacje dotyczące osób, które po okresie podlegania ubezpieczeniu chorobowemu, np. jako pracownicy, w ciągu następnych 30 dni po ustaniu stosunku pracy zmienili tytuł ubezpieczenia i rozpoczęli prowadzenie firmy. Dotychczas, gdy taki przedsiębiorca zachorował przed upływem pełnego miesiąca kalendarzowego, w którym opłacał składki na ubezpieczenie chorobowe z tytułu prowadzonej działalności, miał ustalony zasiłek od niepełnego miesiąca pracy. Tymczasem w przypadku pracowników świadczenie to, nawet w sytuacji przepracowania niepełnego miesiąca, zawsze obliczane jest od wynagrodzenia, które ubezpieczony osiągnąłby, gdyby pracował przez cały miesiąc kalendarzowy.

Od 1 grudnia przedsiębiorcy zostaną zrównani z pracownikami i podstawą ustalenia ich zasiłku będzie zadeklarowana kwota przychodu z pełnego miesiąca, nawet gdy składkę chorobową z tytułu prowadzonej działalności opłacali przez niepełny miesiąc.

– Dzięki tej zmianie zachowamy płynność w przechodzeniu od zatrudnienia do działalności gospodarczej. Jednocześnie nie będzie ona skutkować obciążeniem dla ZUS, ponieważ dotyczy szczególnych sytuacji niezdolności do pracy w sytuacji krótkiego okresu przerwy w ubezpieczeniu – wskazuje Jeremi Mordasewicz, ekspert Konfederacji Lewiatan.

Podkreśla, że większość przedsiębiorców opłaca ubezpieczenie chorobowe od minimalnej podstawy w wysokości 60 proc. prognozowanego miesięcznego wynagrodzenia.

Etap legislacyjny

Ustawa wchodzi w życie 1 grudnia 2013 r.