Tak wynika z odpowiedzi Biura pełnomocnika rządu ds. osób niepełnosprawnych (BON) udzielonej na pytanie skierowane przez Ogólnopolską Bazę Pracodawców Osób Niepełnosprawnych (OBPON). Wskazuje w niej, że wykonawcy pracy nakładczej mogą zostać wliczeni do stanu zatrudnienia ogółem i stanu zatrudnienia osób niepełnosprawnych tylko w przypadkach wyraźnie wskazanych w ustawie z 27 sierpnia 1997 r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych (t.j. Dz.U. z 2011 r. nr 127, poz. 721 z późn. zm.).

To oznacza, że zgodnie z jej art. 28 ust. 3 pracodawca może to zrobić na potrzeby uzyskania statusu ZPChr, który wymaga zatrudniania minimum 50 proc. niepełnosprawnych pracowników, spośród których 20 proc. powinno mieć orzeczenia o umiarkowanym i znacznym stopniu niepełnosprawności lub 30 proc. osób ze schorzeniami specjalnymi. Musi tylko spełnić dodatkowy warunek, że wykonujący pracę nakładczą otrzymuje wynagrodzenie co najmniej w wysokości najniższej pensji, jeśli taka praca jest jego jedynym źródłem utrzymania, lub jej połowy, w stosunku do pracujących w tym charakterze.

Chałupnicy mogą zdecydować o statusie ZPChr

Z kolei osoby wykonujące pracę nakładczą nie będą wpływać na wskaźnik zatrudnienia, gdy firma chce udzielać ulg we wpłatach na PFRON kontrahentom kupującym od niej produkcję lub usługi. Wówczas wymagane jest, aby miała ona 30 proc. osób ze znacznym stopniem niepełnosprawności lub mających schorzenia specjalne i umiarkowany poziom dysfunkcji.

– Ponadto pracodawca nie może na takie osoby uzyskać refundacji kosztów wyposażenia stanowiska pracy. Firma z otwartego rynku pracy nie ma prawa wliczyć ich w stan zatrudnienia w celu obniżenia 6-proc. wskaźnika, którego spełnianie zwalnia z ponoszenia kar na PFRON – wyjaśnia Edyta Sieradzka, wiceprezes OBPON.

Organizacja zapytała też BON, czy zaliczenie pracownika niewidomego do grupy osób ze schorzeniami specjalnymi, aby mógł uzyskiwać na nich wyższe dofinansowanie do pensji, wymaga potwierdzenia stanu zdrowia w orzeczeniu czy zaświadczeniu lekarskim. Biuro odpowiedziało, że wystarczające jest przedstawienie zaświadczenia lekarza specjalisty potwierdzającego niewidzenie w ujęciu medycznym.