Jeżeli pracownik ma dostęp do szczególnie ważnych informacji, których ujawnienie mogłoby narazić pracodawcę na szkodę, pracownik i pracodawca mogą zawrzeć umowę, w świetle której po ustaniu łączącego ich stosunku pracy pracownikowi nie wolno będzie prowadzić działalności konkurencyjnej. Umowa o zakazie konkurencji po ustaniu stosunku pracy powinna określać przede wszystkim okres obowiązywania zakazu konkurencji, co czyni taką umowę umową terminową. Nie budzi wątpliwości okoliczność, że przedmiotowa umowa ulegnie rozwiązaniu z upływem terminu, na który została zawarta. Odpowiadając na pytanie, czy pracodawca może wcześniej rozwiązać umowę o zakazie konkurencji, należy stwierdzić, iż do umowy tej – z uwagi na jej charakter – można zastosować regułę swobody umów wyrażoną w art. 3531 k.c. Na jej podstawie strony umowy o zakazie konkurencji mogą postanowić, iż ulegnie ona wcześniejszemu rozwiązaniu wskutek odstąpienia od tej umowy lub jej wypowiedzenia czy też ziszczenia się warunku rozwiązującego. Strony mogą się również umówić co do obowiązku (lub jego braku) wskazywania przyczyny wypowiedzenia, a także istnienia okresu wypowiedzenia. Istotną kwestią jednak jest to, aby stosowne postanowienia znalazły się w umowie o zakazie konkurencji.

Podobnie wypowiedział się w tym zakresie Sąd Najwyższy, który przyjął, iż do umów o zakazie konkurencji mają zastosowanie ogólne zasady dotyczące rozwiązywania umów i w konsekwencji dopuścił ich wcześniejsze rozwiązywanie w następstwie jednostronnych czynności prawnych pracodawcy: odstąpienia od umowy i wypowiedzenia umowy. Dopuszczalność i sposób wcześniejszego rozwiązania umowy o zakazie konkurencji po ustaniu stosunku pracy powinny być jednak wyraźnie uzgodnione w umowie o zakazie konkurencji (zobacz: wyrok SN z 6 kwietnia 2011 r., II PK 227/10 oraz z 7 czerwca 2011 r., II PK 322/10).

Jacek Bojarski, radca prawny, Chałas i Wspólnicy Kancelaria Prawna