Ustalając staż pracy pracownika, bierze się pod uwagę nie tylko zatrudnienie u obecnego pracodawcy, ale również poprzednie okresy zatrudnienia. Ponadto na potrzeby ustalania wymiaru urlopu do stażu pracy wlicza się określoną liczbę lat z tytułu ukończenia określonych szkół. Im wyższy poziom wykształcenia pracownika, tym ta liczba jest wyższa – w przypadku zasadniczej lub innej równorzędnej szkoły zawodowej wynosi tyle, ile czas trwania nauki według programu, ile nie więcej niż 3 lata, natomiast w przypadku szkoły wyższej wynosi 8 lat. W razie ukończenia kilku szkół przez pracownika, odpowiadających im okresów stażu pracy nie sumuje się. Nie sumuje się także liczby lat z tytułu ukończenia szkoły z faktycznie odbytym w tym samym czasie okresem zatrudnienia, w razie gdy pracownik uczęszczał do szkoły, jednocześnie pracując. W takiej sytuacji do stażu pracy wlicza się ten okres, który dla pracownika jest korzystniejszy.

Jeżeli pracownik pozostawał w pewnym okresie w dwóch stosunkach pracy jednocześnie, staż pracy na potrzeby obliczania wymiaru urlopu za ten okres nie dubluje się – pracownik traktowany jest tak samo, jak gdyby pracował w jednym miejscu. Ustalając wymiar urlopu u jednego pracodawcy, do stażu pracy wlicza się okres zatrudnienia u drugiego jedynie w części poprzedzającej zatrudnienie u tego pierwszego, nawet jeśli oba stosunki pracy wciąż trwają. Zatrudnienie u innego pracodawcy nie musi być bowiem zakończone, aby wliczało się do stażu pracy na potrzeby urlopu. Kiedy pracownik przekroczy próg 10 lat zatrudnienia, 26-dniowy wymiar urlopu ma zastosowanie już w tym samym roku. Jeśli pracownik zdążył wykorzystać cały przysługujący mu urlop, z chwilą przekroczenia progu nabywa prawo do urlopu uzupełniającego w wymiarze 6 dni. Jeśli przekroczenie progu nastąpiło na tyle późno, że nie ma możliwości udzielenia pracownikowi urlopu w tym samym roku, powinien on zostać udzielony do końca września roku następnego.