Obowiązki takie powstaną zarówno, gdy podnoszenie kwalifikacji pracownika następuje z inicjatywy pracodawcy (a pracownik wyraził zgodę), jak i wtedy, gdy wynika z propozycji pracownika, na którą zgodę wyraził pracodawca. W obu przypadkach pracodawca ma obowiązek udzielać szkolącemu się pracownikowi zwolnień z całości lub części dnia pracy, na czas niezbędny, by punktualnie przybyć na obowiązkowe zajęcia oraz na czas ich trwania. Za czas zwolnienia pracownik zachowuje prawo do wynagrodzenia. Aby zabezpieczyć się przed nadużyciami, pracodawca może zażądać od niego przedstawienia grafiku zajęć. W związku z zajęciami odbywającymi się poza godzinami pracy zwolnienie z pracy nie przysługuje.

Drugim obowiązkiem pracodawcy jest udzielanie pracownikowi płatnych urlopów szkoleniowych, jeśli pracownik w ramach podnoszenia kwalifikacji ma obowiązek przystąpić do określonych w przepisach egzaminów. Wymiar urlopu wynosi 6 dni w przypadku egzaminów eksternistycznych, egzaminu maturalnego lub egzaminu potwierdzającego kwalifikacje zawodowe oraz 21 dni na przygotowanie pracy dyplomowej oraz przygotowanie się i przystąpienie do egzaminu dyplomowego. Na inne egzaminy urlop nie przysługuje.

Pracodawca nie ma obowiązku pokrywania żadnych kosztów związanych z podnoszeniem kwalifikacji przez pracownika. Może jednak dobrowolnie opłacić koszty szkolenia. W zamian może żądać, aby pracownik zobowiązał się przepracować u niego określony czas po zakończeniu szkolenia. Jeśli pracownik nie wywiązałby się z obowiązku, pracodawca będzie mógł żądać od niego zwrotu proporcjonalnej części poniesionych kosztów.

Wzajemne relacje stron w związku z podnoszeniem kwalifikacji zawodowych przez pracownika dobrze jest uregulować w pisemnej umowie. Podpisanie umowy jest konieczne, jeśli pracodawca chce zobowiązać pracownika do pozostawania w zatrudnieniu przez określony czas po zakończeniu nauki.