W oświadczeniu pracodawcy o wypowiedzeniu umowy o pracę lub jej rozwiązaniu bez wypowiedzenia powinno być zawarte pouczenie o przysługującym pracownikowi prawie odwołania do sądu pracy. Przepis nie wymaga wskazania konkretnego sądu, do którego pracownik może wnieść odwołanie, ale w praktyce takie informacje pracodawcy podają. Często wskazują sąd w miejscowości, w której mieści się ich siedziba, chociaż praca była lub jest wykonywana przez pracownika w innej miejscowości. Czynią to dla ułatwienia prowadzenia przez siebie ewentualnego procesu. Z reguły w miejscowości, w której mieści się ich siedziba, działa ich obsługa prawna.

O ile pracodawca i pracownik nie uzgodnili np. w umowie o pracę, który sąd będzie rozstrzygał ewentualne spory pomiędzy nimi, pracownik może odwołać się do sądu określonego w art. 461 par. 1 k.p.c. bez względu na treść pouczenia pracodawcy w tym zakresie. Zgodnie z nim powództwo w sprawach z zakresu prawa pracy może być wytyczone bądź przed sąd właściwości ogólnej pozwanego (tj. miejsca zamieszkania lub siedziby pozwanego), bądź przed sąd, w którego okręgu praca jest, była lub miała być wykonywana, bądź przed sąd, w którego okręgu znajduje się zakład pracy. Sądem I instancji jest sąd rejonowy. W doktrynie istnieją rozbieżności odnośnie do określenia miejsca zakładu pracy (jako głównej siedziby pracodawcy czy wewnętrznej jednostki organizacyjnej, w której pracownik faktycznie wykonuje pracę). Przyjmuje się, że pojęcie zakładu pracy w rozumieniu art. 461 par. 1 k.p.c. należy rozumieć w znaczeniu przedmiotowym, czyli jako miejsce zatrudnienia pracownika. Powyższe oznacza, że w omawianym przypadku pracownik ma możliwość wyboru pomiędzy sądem rejonowym według miejsca siedziby pracodawcy a sądem, w którego okręgu była (i jest) wykonywana praca. Odwołanie należy wnieść w terminie 7 dni od dnia doręczenia pisma wypowiadającego umowę o pracę.