Wprowadzenie nowych przepisów wynika z ustawy z 18 marca 2011 r. o zmianie ustawy – Prawo o szkolnictwie wyższym, ustawy o stopniach naukowych i tytule naukowym oraz o stopniach i tytule w zakresie sztuki oraz o zmianie niektórych innych ustaw (Dz.U. nr 84, poz. 455). Zgodnie z nią wydziały uczelni nie będą już korzystać z listy kierunków studiów opracowanej przez resort nauki, tylko same go określą. Mają one opracować program kształcenia na danym kierunku oraz przygotować opis efektów nauki.

Wzorcowe efekty kształcenia zawarte w rozporządzeniu mogą być wykorzystywane przez jednostki dydaktyczne uczelni przy opracowywaniu własnych opisów. Wchodzące dziś w życie rozporządzenie określa przykładowe efekty kształcenia na pięciu kierunkach: pedagogice, filozofii, matematyce, instrumentalistyce oraz elektronice.

Zgodnie z nim absolwent studiów pedagogicznych pierwszego stopnia powinien posiadać m.in. podstawową wiedzę o strukturze i funkcjach systemu edukacji oraz o teoriach dotyczących wychowania, uczenia się oraz nauczenia. Jednocześnie powinien także umieć animować prace nad rozwojem uczniów oraz pracować w zespole.

W podobny sposób określone są efekty kształcenia na pozostałych wymienionych kierunkach. Na przykład osoba, która kończy studia drugiego stopnia na kierunku elektronika, powinna mieć uporządkowaną wiedzę o wytwarzaniu układów scalonych i mikrosystemów, a podstawową – w zakresie nanotechnologii. Powinna też umieć projektować układy i systemy elektroniczne.

Wzorcowe efekty kształcenia określają nie tylko wiedzę i umiejętności, jakie ma zdobyć absolwent danych studiów, ale także kompetencje społeczne, jakie musi on pozyskać. Dla przykładu osoba kończąca studia matematyczne pierwszego stopnia powinna docenić znaczenie uczciwości intelektualnej w działaniach własnych i innych osób, postępować etycznie oraz rozumieć potrzebę popularnego przedstawiania laikom wybranych osiągnięć matematyki wyższej.

Etap legislacyjny: Wchodzi w życie 9 grudnia 2011 r.