Pracownica dopuściła się rażącego zaniedbania. Poprzez niezachowanie przez nią określonych procedur w pracy substancje używane w laboratorium dostały się do wdychanego powietrza. Wszyscy pracownicy trafili do szpitala.

Zwolnienie dyscyplinarne możliwe jest, gdy zaistnieją sytuacje przewidziane w kodeksie pracy. Należy do nich m.in.: ciężkie naruszenie obowiązków pracowniczych. W przedstawionej na wstępie sytuacji pracownica naruszyła regulamin pracowni (zaniedbała swoje obowiązki), czym dopuściła do ciężkiego naruszenia życia i zdrowia pozostałych pracowników. Za ten czyn oprócz dyscyplinarnego zwolnienia grozi jej odpowiedzialność karna.

Wyrok Sądu Najwyższego z 2 czerwca 1997 r., I PKN 193/97 (OSNP 1998/9/269), wskazuje, że najtrudniejszą do ustalenia przesłanką jest ciężkie naruszenie podstawowych obowiązków pracowniczych. Zwolnienie z tego powodu musi być uzasadnione szczególnymi okolicznościami, które polegają na złej woli lub rażącym niedbalstwie pracownika, a nie na błędnym przekonaniu o działaniu w interesie pracodawcy.

Z kolei w wyroku z 27 października 2010 r. (III PK 21/10, niepubl.) Sąd Najwyższy uznał, że ocena, czy naruszenie obowiązku jest ciężkie powinna uwzględniać stopień winy pracownika oraz zagrożenie lub naruszenie interesów pracodawcy. Oceny tej należy dokonywać, mając na uwadze ogół okoliczności, które umożliwiają określenie jego stosunku do obowiązków, a nie tylko jego jednorazowe zachowanie.

Z tego samego orzeczenia wynika, że rażące niedbalstwo jako element ciężkiego naruszenia podstawowych obowiązków pracowniczych to przykład winy nieumyślnej, która polega na całkowitym ignorowaniu przez pracownika następstw jego działania (jeżeli rodzaj wykonywanych obowiązków lub zajmowane stanowisko nakazują szczególną przezorność i ostrożność w działaniu). Natomiast wina umyślna wyraża się w tym, że pracownik chce przez swoje zachowanie wyrządzić szkodę pracodawcy lub co najmniej świadomie się na to godzi.

Ciężkim naruszeniem obowiązków pracowniczych jest także np.:

● przebywanie w pracy w stanie nietrzeźwości,

● nieusprawiedliwienie nieobecności,

● prowadzenie działalności konkurencyjnej czy odmowę wykonania polecenia.

Ewelina Stańczyk-Malicka