Zgodnie z art. 231 par. 1 k.p. w razie przejścia zakładu pracy lub jego części na innego pracodawcę staje się on z mocy prawa stroną w dotychczasowych stosunkach pracy. Należy stwierdzić, biorąc pod uwagę wyrok Sądu Najwyższego z 3 czerwca 1998 r. (I PKN 159/98, OSNAPiUS 1999/11/363), że dla zakresu zastosowania normy wskazanego wyżej przepisu obojętny jest przedmiot działalności prowadzonej przez nowego pracodawcę w oparciu o majątek przejęty w całości lub w części od poprzedniego pracodawcy, a więc nie musi to być działalność tego samego czy podobnego rodzaju. W przedstawionym przykładzie to, czy nowy właściciel laboratoriów badawczych ma zamiar dalej kontunuować dotychczasowy profil działalności nie ma żadnego znaczenia z punktu widzenia zastosowania art. 231 par. 1 k.p. Z mocy prawa staje się on stroną w dotychczasowych stosunkach pracy. Tym samym przejmuje na siebie wszelkie prawa i obowiązki poprzedniego pracodawcy. Warto jednak podkreślić, że powyższa zasada obejmuje jedynie pracowników zatrudnionych na podstawie umowy o pracę. Nowy pracodawca nie będzie więc stroną umowy zlecenia, umowy o dzieło, jak również kontraktu menedżerskiego. Nie ma on również żadnych zobowiązań w stosunku do pracowników, z którymi rozwiązano umowę o pracę przed przejęciem zakładu pracy czy też jego części.

Należy podkreślić, iż dla zakresu zastosowania normy prawnej z art. 231 par. 1 k.p. obojętny jest przedmiot działalności prowadzonej przez nowego pracodawcę na bazie majątku przejętego od dotychczasowego pracodawcy. Nowy pracodawca najczęściej jednak kontynuuje merytoryczną działalność przejętego zakładu pracy. Dzieje się tak szczególnie wtedy, gdy dochodzi do przejęcia części zakładu. Z reguły bowiem nie jest możliwe prowadzenie innej działalności w ramach istniejącej struktury organizacyjnej.

W sytuacji gdy nowy pracodawca zamierza jednak zmienić profil dotychczasowej działalności części zakładu pracy, a tym samym dokonać zmian warunków zatrudnienia, w szczególności warunków pracy i płacy, wówczas jest zobowiązany podjąć negocjacje z zakładową organizacją związkową w celu zawarcia odpowiedniego porozumienia. Negocjacje należy rozpocząć w terminie nie dłuższym niż 30 dni od przekazania informacji o zamierzonych działaniach (art. 261 par. 3 ustawy o związkach zawodowych). Jeżeli jednak w ciągu 30 dni od ich rozpoczęcia strony nie podpiszą porozumienia z powodu niemożności uzgodnienia jego treści, pracodawca samodzielnie podejmuje działania w sprawach dotyczących warunków zatrudniania pracowników, w szczególności warunków pracy i płacy.

MACIEJ CHAKOWSKI

prawnik, wspólnik w C&C Chakowski & Ciszek

PODSTAWA PRAWNA

■  Art. 231, ustawy z 26 czerwca 1974 r. Kodeks pracy (t.j. Dz.U. z 1998 r. nr 21, poz. 94 z późn. zm.).

■  Art. 261 ustawy z 23 maja 1991 r. o związkach zawodowych (t.j. Dz.U. z 2001 r. nr 79, poz. 854).