Pracodawca chce w trybie art. 42 ust. 4 k.p. powierzyć członkowi zarządu związkowego inną pracę niż ta, która wynika z jego umowy o pracę. Podwładny uważa, że wymaga to zgody zarządu związku zawodowego.

Jeśli pracodawca chce na stałe zmienić rodzaj umowy o pracę, powinien dokonać tego za zgodą pracownika (porozumienie stron zmieniające warunki zatrudnienia) albo stosując sformalizowaną procedurę wypowiedzenia zmieniającego. Możliwe jest jednak powierzenie pracownikowi innej pracy bez stosowania dość uciążliwej procedury zmiany warunków umowy o pracę poprzez wypowiedzenie zmieniające.

Jednak uprawnienie pracodawcy nie może być realizowane w sposób dowolny. Muszą być spełnione określone przesłanki. Czasowa zmiana rodzaju pracy pracownika w drodze polecenia pracodawcy bez wypowiedzenia zmieniającego jest dozwolona, jeżeli:

● zachodzą uzasadnione potrzeby zakładu pracy,

● zmiana rodzaju pracy nie powoduje obniżenia wynagrodzenia pracownika,

● nowe stanowisko odpowiada kwalifikacjom podwładnego,

● okres zmiany nie przekracza trzech miesięcy w roku kalendarzowym.

Kodeks pracy nie wyłącza stosowania tej możliwości wobec jakiejkolwiek grupy pracowników. Pewne ograniczenia mogą jednak wynikać z przepisów dotyczących pracowników szczególnie chronionych.

Zgodnie z art. 32 ustawy z 23 maja 1991 r. o związkach zawodowych, (t.j. Dz.U. z 2001 r. nr 79, poz. 854 z późn. zm.) pracodawca bez zgody zarządu zakładowej organizacji związkowej nie może zmienić jednostronnie warunków pracy lub płacy na niekorzyść pracownika – imiennie wskazanego członka zarządu zakładowej organizacji związkowej.

Zakazem tym objęte są zatem wszelkie jednostronne działania pracodawcy pogarszające sytuację zatrudnionego w zakresie warunków pracy lub płacy, nie tylko zatem wypowiedzenie zmieniające, ale także okresowe powierzenie pracy na podstawie art. 42 par. 4 k.p.

Jeśli zatem w opisanym w stanie faktycznym firma chciałaby skorzystać z uprawnienia przewidzianego w tym przepisie, musiałaby uzyskać na to zgodę zarządu zakładowej organizacji związkowej.

1,6 mln osób zrzeszają trzy największe centrale związkowe

Podstawa prawna

Art. 42 par. 4 ustawy z 26 czerwca 1974 r. – Kodeks pracy (t.j. Dz.U. z 1998 r. nr 21, poz. 94 z późn. zm.).