Zakładowy fundusz świadczeń socjalnych (ZFŚS) jest obowiązkowo tworzony przez pracodawców zatrudniających co najmniej 20 osób w przeliczeniu na pełne etaty. Mniejsze firmy tworzą ZFŚS dobrowolnie. Jeśli tego nie zrobią, mogą wypłacać pracownikom tzw. świadczenie urlopowe.

Wysokość świadczenia urlopowego jest związana z wysokością odpisu podstawowego naliczanego na Zakładowy Fundusz Świadczeń Socjalnych na jednego pracownika.

Zgodnie z art. 3 ust. 4 ustawy z 4 marca 1994 roku o zakładowym funduszu świadczeń socjalnych (t.j. Dz.U. z 1996 r. nr 70 poz. 335 z późn. zm.) świadczenie nie może być wyższe niż wysokość odpisu, jest też ustalane proporcjonalnie do wymiaru czasu pracy pracownika.

Ponieważ w tym roku kwota odpisu podstawowego, która stanowi 37,5 proc. przeciętnego wynagrodzenia za poprzedni rok kalendarzowy, wzrosła do 1093,93 zł z 1047,83 zł, wyższe jest też tegoroczne świadczenie urlopowe.

Ponadto pracownicy, którzy skorzystali z niego na początku roku, kiedy nie była jeszcze znana wysokość odpisu podstawowego na ten rok, w związku z jego zmianą, otrzymają wyrównanie.

Świadczenie urlopowe przysługuje raz do roku każdemu pracownikowi, który korzysta z urlopu wypoczynkowego w wymiarze co najmniej 14 kolejnych dni kalendarzowych.

Jego wypłata musi nastąpić najpóźniej w dniu poprzedzającym rozpoczęcie urlopu.