Ubezpieczony przez wiele lat pobierał rentę z tytułu niezdolności do pracy. 12 grudnia 2010 r. ukończył 65 lat. Miał wówczas tylko 9 lat składkowych i nieskładkowych, co nie uprawniałoby go do uzyskania emerytury na wniosek. W związku z ukończeniem powszechnego wieku emerytalnego ZUS z urzędu przyznał renciście emeryturę zamiast pobieranej dotychczas renty. Krótki staż ubezpieczeniowy nie był przeszkodą w ustaleniu uprawnień emerytalnych w tym trybie.

Przyznanie emerytury nie zawsze uzależnione jest od złożenia przez osobę zainteresowaną wniosku o to świadczenie wraz z niezbędną dokumentacją. W pewnych przypadkach to sam ZUS przyznaje z urzędu emeryturę, wydając odpowiednią decyzję, bez jakiejkolwiek inicjatywy ze strony przyszłego emeryta. Chodzi o tzw. emeryturę z urzędu przewidzianą na mocy art. 27a ustawy z 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (dla osób urodzonych przed 1 stycznia 1949 r.), a także w art. 24a tej ustawy (dla osób urodzonych po 31 grudnia 1948 r.).

Wymagany wiek

ZUS przyznaje z urzędu emeryturę osobom pobierającym rentę z tytułu niezdolności do pracy, które osiągnęły powszechny wiek emerytalny (60 lat dla kobiet i 65 lat dla mężczyzn). Tak więc omawiana emerytura nie przysługuje rencistom, którzy ukończyli wiek uprawniający do wcześniejszej emerytury.

Emerytura może być przyznana z urzędu tylko tym osobom, które podlegały ubezpieczeniu społecznemu (przed 1 stycznia 1999 r.) lub ubezpieczeniom emerytalnemu i rentowym (po 31 grudnia 1998 r.). Długość okresu ubezpieczenia może być dowolna.

Należy zaznaczyć, że emerytura przyznawana jest z urzędu zamiast pobieranej renty z tytułu niezdolności do pracy. Oznacza to, że w razie ustalenia uprawnień emerytalnych w tym trybie świadczeniobiorca traci prawo do tej renty.