Pracodawca udzielił pracownikowi kary nagany. Wniesiony przez podwładnego od tej kary sprzeciw uwzględnił w części i zamienił karę nagany na upomnienie. Pracownik wystąpił do sądu pracy o uchylenie kary upomnienia.

Jeżeli zastosowanie kary porządkowej nastąpiło z naruszeniem przepisów prawa, pracownik może złożyć do pracodawcy sprzeciw. Kodeks pracy nie określa formy sprzeciwu, zatem możliwa jest również forma ustna, ale niewątpliwie (ze względów dowodowych) wskazana jest pisemna. Pracownik może wnieść sprzeciw w terminie 7 dni od dnia zawiadomienia go o ukaraniu przez pracodawcę.

Podwładny musi przy tym pamiętać, że należy przyjąć pismo zawiadamiające o ukaraniu. Odmowa przyjęcia pisma zawierającego informację o ukaraniu jest równoznaczna z zawiadomieniem o zastosowaniu kary porządkowej (tak SN w wyroku z 29 czerwca 2000 r., I PKN 716/99, OSNP z 2002 r. nr 1, poz. 10). Jeżeli zatrudniony złoży sprzeciw w terminie, wówczas pracodawca ma obowiązek go rozpoznać.

O uwzględnieniu lub odrzuceniu sprzeciwu decyduje pracodawca po rozpatrzeniu stanowiska reprezentującej pracownika zakładowej organizacji związkowej. Podwładny, którego sprzeciw został odrzucony (w całości lub w części), może w ciągu 14 dni od dnia zawiadomienia o odrzuceniu tego sprzeciwu wystąpić do sądu pracy o uchylenie zastosowanej wobec niego kary.

Pracownik może to zrobić tylko po wyczerpaniu postępowania wewnątrzzakładowego, to jest po wniesieniu w terminie sprzeciwu do pracodawcy (wyrok SN z 7 kwietnia 1999 r., I PKN 644/98, OSNP z 2000 r. nr 11, poz. 419). Termin do wystąpienia do sądu pracy o uchylenie kary (podobnie jak jest z terminem do wniesienia sprzeciwu) nie podlega przywróceniu (wyrok SN z 9 maja 2000 r., I PKN 626/99, OSNAP z 2001 r. nr 20, poz. 615).

Pracownik musi o tym terminie pamiętać. Kodeks pracy nie zobowiązuje pracodawcy odrzucającego sprzeciw do pouczenia go o terminie 14 dni do wystąpienia na drogę sądową.

Gdy podwładny odwołanie do sądu pracy wniesie po tym terminie, sąd oddali powództwo i pracownik bezwzględnie straci możliwość dochodzenia roszczenia. Sąd pracy nie ma wówczas obowiązku merytorycznego badania zarzutów pracownika wskazanych w odwołaniu.

PODSTAWA PRAWNA

Art. 112 par. 1 i 2 ustawy z 26 czerwca 1974 r. – Kodeks pracy (t.j. Dz.U. z 1998 r. nr 21, poz. 94 z późn. zm.).