PRAWO PRACY

Wyższa płaca minimalna

Od 1 stycznia 2008 r. wysokość minimalnego wynagrodzenia za pracę wzrosła z 936 zł do 1126 zł.

Wraz z nowym rokiem minimalne wynagrodzenie stanowi 40 proc. średniej pensji miesięcznej. Więcej zarobią więc pracownicy opłacani według najniższych stawek. Wyjątkiem są osoby, którzy dopiero rozpoczynają swoją aktywność zawodową. Wynagrodzenie pracownika w pierwszym roku pracy nie może być niższe niż 80 proc. wysokości minimalnego wynagrodzenia za pracę (czyli od stycznia 2008 r. 900,80 zł).

Pracodawcy, którzy w zawieranej umowie o pracę wpisali obowiązującą w 2007 roku kwotę minimalnego wynagrodzenia, czyli 936 zł, będą musieli wręczyć pracownikom odpowiednie aneksy do umów o pracę zawierające aktualną kwotę minimalnego wynagrodzenia. Z kolei ci, którzy w umowie z pracownikiem określili poziom ich wynagrodzeń tak, że stanowi ono równowartość najniższego wynagrodzenia za pracę, nie muszą dawać pracownikom aneksów korygujących poziom płac do wysokości określonej w przepisach. W przypadku gdy w danym miesiącu, z uwagi na terminy wypłat niektórych składników wynagrodzenia lub rozkład czasu pracy, wynagrodzenie pracownika jest niższe od wysokości minimalnego wynagrodzenia, pracodawca musi uzupełnić wynagrodzenie do tej wysokości. Pracodawca wypłaca wyrównanie za okres każdego miesiąca łącznie z wypłatą wynagrodzenia. Natomiast pracownikom wynagradzanym na podstawie godzinowych stawek wynagrodzenia wyrównanie wypłaca się za każdą godzinę pracy. Wtedy wyrównanie stanowi różnicę między wysokością wynagrodzenia godzinowego.

Dzięki podwyżce płacy minimalnej w 2008 roku wzrosła także wysokość niektórych innych świadczeń. Na wyższe odprawy mogą liczyć osoby, z którymi rozwiązano stosunek pracy z przyczyn niedotyczących pracowników, np. w ramach grupowego zwolnienia. W 2008 roku maksymalna wysokość odprawy z tytułu rozwiązania stosunku pracy w ramach zwolnienia grupowego wyniesie 16 890 zł.

Od 1 stycznia wzrosła także wysokość dodatku wypłacanego pracownikom wykonującym pracę w porze nocnej. Wynosi on 20 proc. stawki godzinowej wynikającej z minimalnego wynagrodzenia. Aby właściwie obliczyć wysokość tego dodatku, kwotę minimalnego wynagrodzenia za pracę (obowiązującą w danym roku) należy podzielić przez wymiar czasu pracy w danym miesiącu. Następnie oblicza się 20 proc. otrzymanej stawki godzinowej, po czym wynik ten mnoży się przez liczbę godzin przepracowanych w porze nocnej w danym miesiącu.

Z wysokością płacy minimalnej związane jest także wynagrodzenie pracownika za tzw. przestój w pracy, czyli za czas niewykonywania pracy, jeżeli podwładny był gotów do jej wykonywania, ale z winy pracodawcy nie mógł jej świadczyć. Pracownikowi za przestój przysługuje wynagrodzenie wynikające z jego osobistego zaszeregowania, określonego stawką godzinową lub miesięczną (a jeżeli taki składnik wynagrodzenia nie został wyodrębniony - 60 proc. wynagrodzenia za czas pracy). Jednak w każdym przypadku płaca za przestój nie może być niższa od wynagrodzenia minimalnego.

Od 1 stycznia 2008 r. do 1126 zł wzrosła także wysokość minimalnego odszkodowania, jakie pracownikowi będzie musiał wypłacić pracodawca, który naruszył zasadę równego traktowania w zatrudnieniu (art. 183d k.p.).

Plusy

■  Wyższe wynagrodzenie zarabiających najniższe stawki

Minusy

■  Zdaniem związków zawodowych zbyt wolny wzrost płacy w stosunku do płacy przeciętnej

■  Dla części pracodawców większe koszty pracy

ŁG

PODSTAWA PRAWNA

■  Rozporządzenie Rady Ministrów z 11 września 2007 r. w sprawie wysokości minimalnego wynagrodzenia za pracę w 2008 r. (Dz.U. nr 171, poz. 209).

OCHRONA ZDROWIA

Czas pracy lekarzy skrócony do 48 godzin

Od 1 stycznia 2008 r. lekarze mogą pracować krócej. Ich czas pracy nie może być dłuższy niż średnio 48 godzin tygodniowo.

Zgodnie z sierpniową nowelizacją ustawy o zakładach opieki zdrowotnej, od 1 stycznia 2008 r. czas pracy lekarzy nie może przekraczać siedmiu godzin 35 minut na dobę, czyli przeciętnie 37 godzin i 55 minut na tydzień w pięciodniowym tygodniu pracy. Maksymalny czas pracy lekarzy został określony na 48 godzin tygodniowo, wliczając w to również dyżury medyczne. W przypadku osób pracujących w pracowniach radiologii, radioterapii, medycyny nuklearnej, a także w przypadku fizykoterapeutów, patomorfologów, histopatologów, cytopatologów, cytodiagnostyków oraz pracowników medycyny sądowej i prosektoriów średni czas pracy w ciągu tygodnia nie może przekroczyć 25 godzin na tydzień (do tej pory było to przeciętnie 26 godzin i 15 minut). Natomiast czas pracy pracowników niewidomych zatrudnionych na stanowiskach wymagających kontaktu z pacjentami nie może być dłuższy niż 30 godzin na tydzień (dotychczas było to o półtorej godziny dłużej) w przeciętnie pięciodniowym tygodniu pracy.

Jeżeli jest to uzasadnione rodzajem pracy lub jej organizacją, w stosunku do pracowników szpitali może być zastosowany taki rozkład czasu pracy, który dopuszcza przedłużenie jego wymiaru do 12 godzin na dobę (nie dotyczy to tych grup pracowników, o których mowa w art. 32g ust. 3 i 4).

Jednoczenie lekarze oraz inni pracownicy wykonujący zawód medyczny i posiadający wyższe wykształcenie, którzy są zatrudnieni w tych placówkach medycznych, które udzielają świadczeń zdrowotnych przez całą dobę (np. szpitale, zakłady opiekuńczo-lecznicze), będą mogli dobrowolnie wyrażać zgody na pracę powyżej 48 godzin tygodniowo (tzw. klauzula opt-out). Maksymalny czas pracy w takiej sytuacji będzie wynosił 65-78 godzin tygodniowo.

Nowelizacja ustawy o zakładach opieki zdrowotnej wprowadza również przepis, zgodnie z którym pracownikowi przysługuje w każdej dobie prawo do 11-godzinnego odpoczynku (art. 32 jb ust. 1). Zdaniem niektórych prawników jest to generalna zasada i jej zastosowanie skutecznie wyklucza możliwość pełnienia przez lekarzy 16- czy 24-godzinnych dyżurów. Odmiennego zdania jest Ministerstwo Zdrowia. Zgodnie z art. 32jb ust. 2 dyżurującemu pracownikowi odpoczynek powinien być udzielony bezpośrednio po zakończeniu dyżuru. W opinii resortu zdrowia przepis ten jest przepisem szczególnym w stosunku do ogólnej zasady przyznającej pracownikom w każdej dobie prawo do co najmniej 11 godzin nieprzerwanego odpoczynku. W związku z tym możliwe jest pełnienie przez pracowników również dyżuru medycznego w wymiarze do 24 godzin z zastrzeżeniem, że muszą oni mieć zapewniony 11-godzinny odpoczynek bezpośrednio po jego zakończeniu. W interpretacji resortu zdrowia dopuszczalne jest również zobowiązanie pracownika do pełnienia dyżuru bezpośrednio po zakończeniu pracy w wymiarze siedmiu godzin 35 minut lub w przypadku zastosowania równoważnego systemu czasu pracy w wymiarze nieprzekraczającym 12 godzin, z tym że łączny czas pracy z dyżurem nie może być dłuży niż 24 godziny.

Plusy

■  Czas pracy lekarzy będzie krótszy (ograniczy to np. sytuacje leczenia pacjentów przez przemęczonych medyków)

■  Wynagrodzenie lekarzy wzrośnie

Minusy

■  Niektóre szpitale mogą mieć problem z zapewnieniem odpowiedniej liczby lekarzy na oddziałach

■  Niedobór lekarzy może spowodować ograniczenia w dostępie do niektórych świadczeń zdrowotnych

DS

PODSTAWA PRAWNA

■  Ustawa z 24 sierpnia 2007 r. o zmianie ustawy o zakładach opieki zdrowotnej i szkolnictwie wyższym (Dz.U. nr 176, poz. 1240).

EMERYTURY

Emerytury i renty wzrosną o prawie 6 proc.

W marcu zostaną zwaloryzowane świadczenia wypłacane prawie 10 mln osób. Podwyżka uwzględni nie tylko wzrost cen, ale także część wzrostu płac.

W tym roku zmieni się sposób waloryzacji świadczeń emerytalno-rentowych. Nie będą jak dotychczas podwyższane, gdy inflacja od ostatniej podwyżki przekroczy 5 proc., ale co roku. Wskaźnik waloryzacji uwzględni nie tylko wzrost cen, ale też co najmniej 20 proc. realnego wzrostu płac.

Wysokość i częstotliwość podwyższania wszystkich świadczeń objętych waloryzacją zależy od tego, w jaki sposób są podwyższane emerytury i renty wypłacane przez ZUS. Podwyższanie świadczeń innych grup zawodowych (np. rolników czy funkcjonariuszy służb mundurowych) i innych świadczeniobiorców (np. osób otrzymujących renty socjalne) zależy bowiem od sposobu podwyższania świadczeń wypłacanych przez Zakład. Tegoroczna podwyżka będzie więc dotyczyć osób otrzymujących z ZUS emerytury, renty z tytułu niezdolności do pracy, renty rodzinne, renty socjalne, zasiłki i świadczenia przedemerytalne oraz osób otrzymujących emerytury i renty z Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego, a także żołnierzy i funkcjonariuszy tzw. służb mundurowych. W sumie - ponad 9,7 mln osób.

Nowy sposób waloryzacji przewiduje, że podwyżka będzie się odbywać co roku. Jej wysokość będzie zależeć od wskaźnika waloryzacji, a ten uwzględni:

  •  wzrost cen z poprzedniego roku
  •  co najmniej 20 proc. realnego (po odliczeniu inflacji) wzrostu przeciętnego wynagrodzenia w poprzednim roku,
  •  ewentualne tzw. zwiększenie ponad 20 proc. wzrostu płac, będące przedmiotem negocjacji w Komisji Trójstronnej, które mają odbywać się w lutym każdego roku po ogłoszeniu przez GUS danych koniecznych do wyliczenia wskaźnika waloryzacji.

Ze względu na to, że w 2007 roku nie było waloryzacji świadczeń, podwyżka w 2008 roku uwzględni nie tylko inflację i wzrost cen z 2007 roku, ale także za 2006 rok. Wskaźnik ten będzie więc wyższy niż wynika to ze wzrostu cen i płac w bieżącym roku. Już dzisiaj można przyjąć, że wyniesie on około105,8 proc.

Przez ten wskaźnik zostaną pomnożone wszystkie świadczenia emerytalno-rentowe przysługujące ostatniego dnia lutego przyszłego roku. Zwaloryzowane (wyższe) świadczenia zainteresowani otrzymają we własnych terminach płatności w marcu 2008 roku. Osoby te powinny też otrzymać pisemną decyzję o waloryzacji. Nie trzeba składać dodatkowych wniosków o podwyższenie emerytury lub renty. Waloryzacja następuje z urzędu, czyli automatycznie.

Tegoroczna waloryzacja przewiduje też drugi wskaźnik waloryzacji. Pierwszy będzie dotyczyć wszystkich świadczeń przyznanych przed 1 marca 2007 r. i obejmie zdecydowaną większość świadczeniobiorców. Drugi będzie dotyczyć osób, którym świadczenia przyznano 1 marca 2007 r. lub później. W tym drugim przypadku wskaźnik waloryzacji uwzględni tylko wzrost cen i płac za 2007 rok. Będzie więc niższy i można przyjąć, że wyniesie około 3,6 proc.

Plusy

■  wyższe świadczenia dla prawie 10 mln osób

■  gwarancja udziału świadczeniobiorców we wzroście gospodarczym

Minusy

■  wyższe wydatki budżetu

PODSTAWA PRAWNA

■  Ustawa z 7 września 2007 r. o zmianie ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (Dz.U. nr 191, poz. 1368)

SKŁADKI

W tym miesiącu płace netto będą wyższe

Dzięki drugiemu etapowi redukcji składki rentowej 11,8 mln pracowników najemnych otrzyma w styczniu wyższe płace netto. Zyskają też samozatrudnieni i pracodawcy.

W lipcu 2007 r. składka rentowa opłacana do ZUS przez pracowników zmalała o 3 pkt proc. Zamiast 6,5 proc. (łącznie do ZUS pracownik i pracodawca odprowadzali do tamtej pory z tytułu tej składki 13 proc.) wynosiła w drugim półroczu 2007 roku 3,5 proc.

Kolejny etap obniżki wszedł w życie w styczniu tego roku. W efekcie część składki opłacana przez pracownika zmniejszyła się o kolejne 2 pkt proc. (z 3,5 proc. do 1,5 proc. tzw. podstawy wymiaru). O tyle samo spadła też składka opłacana przez pracodawcę. Wyższe więc będą wypłacane w styczniu pensje netto, spadną koszty firm z tytułu zatrudniania pracowników. Na zmianach tych zyskają też osoby prowadzące działalność gospodarczą.

Pensja netto osoby zarabiającej 3000 zł brutto w wyniku pierwszego etapu obniżki składki rentowej wzrosła od lipca 2007 r. z 2013,22 zł do kwoty 2085,12. Taka osoba zyskała więc prawie 82 zł miesięcznie. Od stycznia jej pensja netto będzie znów wyższa, dzięki kolejnej redukcji składki. Wyniesie 2134,72 zł i będzie wyższa od wypłacanej jej w okresie lipiec-grudzień 2007 r. o kolejne 49,6 zł miesięcznie.

Osoba zarabiająca 3000 zł miesięcznie zyska więc docelowo w tym miesiącu 121,5 zł miesięcznie (w stosunku do pensji wypłaconej jej w czerwcu 2007 roku). Każde 1000 zł brutto pensji pracownika oznaczało od lipca podwyżkę wynoszącą około 24 zł netto, a od stycznia 41,5 zł miesięcznie (w porównaniu do czerwca 2007 roku).

Na redukcji składki rentowej zyskają też osoby prowadzące pozarolniczą działalność gospodarczą. Do końca 2007 roku osoby takie opłacały składkę rentową w wysokości 10 proc. od podstawy jej naliczania, jaką jest dla większości z nich 60 proc. przeciętnej płacy. Po styczniowej redukcji tej składki samozatrudnieni będą ja opłacać nie w wysokości 10 proc., ale 6 proc. od podstawy wymiaru. W efekcie wysokość miesięcznej składki wpłacanej do ZUS spadnie dla nich o około 100 zł w stosunku do czerwca 2007 r.

Trzeba zaznaczyć, że osoby prowadzące działalność skorzystają na obniżonej składce dopiero w lutym opłacając składki za styczeń. Opłacając w styczniu składki za grudzień, prowadzący działalność wpłacą do ZUS składki naliczone z 10-procentową wartością. Naliczą one składkę w wysokości 6 proc. dopiero za styczeń i niższy przelew dokonają w lutym.

Natomiast jeśli osoby takie zatrudniają pracowników lub zleceniobiorców, to wymiar składki będzie zależeć od momentu wypłaty im wynagrodzenia. Jeśli wypłacą je w grudniu, to na deklaracji składanej do ZUS w styczniu muszą uwzględnić 10-proc. składkę rentową. Jeśli natomiast dokonają wypłaty w styczniu, składka wyniesie 6 proc.

Od tego miesiąca obniżą się też obciążenia firm z tytułu zatrudniania pracowników. Ponieważ ustawa nie przewidywała w lipcu redukcji składki dla pracodawców, opłacali ją oni do grudnia w wysokości 6,5 proc. podstawy wymiaru. Składka opłacana przez pracodawcę została jednak obniżona od stycznia o 2 pkt proc. Spadła z 6,5 proc. do 4,5 proc. W 2007 roku koszt zatrudnienia pracownika otrzymującego 2,5 tys. zł wynosił dla firmy 3015,25 zł. W wyniku obniżenia z 6,5 proc. do 4,5 proc. wysokości składki rentowej, jaką musi opłacać za pracownika jego pracodawca, zyska on dla osoby zarabiającego 2,5 tys. zł 50 zł miesięcznie, tj. 600 zł rocznie.

Każde 1000 zł brutto pensji pracownika będzie pracodawcę kosztować od stycznia 2008 r. 20 zł mniej. Jeśli pracownik zarabia 5 tys. zł brutto miesięcznie, będzie tańszy o 100 zł, a jeśli zarabia 10 tys. zł, miesięczny koszt jego zatrudnienia spadnie o 200 zł.

Plusy

■  wyższe płace netto

■  mniejsza szara strefa zatrudnienia

■  wzrost liczby pracujących osób

Minusy

■  spadek wpływów do ZUS i konieczność wyższej dotacji z budżetu

BM

PODSTAWA PRAWNA

■  Ustawa z 15 czerwca 2007 r. o zmianie ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. nr 115, poz. 792)

PRACA NIEPEŁNOSPRAWNYCH

Refundacja zastąpi finansowanie

Składki na ubezpieczenie społeczne niepełnosprawnych zrefunduje Państwowy Fundusz Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych.

Od 1 stycznia 2008 r. pracodawcy, niepełnosprawni rolnicy oraz przedsiębiorcy muszą najpierw opłacić składki na ubezpieczenie społeczne, a następnie złożyć do PFRON wniosek o ich refundację. Dotychczas były one finansowane przez budżet państwa i Państwowy Fundusz Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych.

Pracodawcy zatrudniającemu co najmniej 25 pracowników w przeliczeniu na pełny wymiar czasu pracy, osiągającemu wskaźnik zatrudnienia osób niepełnosprawnych ogółem w wysokości co najmniej 6 proc., PFRON zrefunduje składki na ubezpieczenie emerytalne osób zaliczonych do znacznego i umiarkowanego stopnia niepełnosprawności. Dodatkowo będzie mógł on uzyskać zwrot opłaconych już składek na ubezpieczenie wypadkowe osób o lekkim stopniu niepełnosprawności.

Natomiast przedsiębiorca zatrudniający mniej niż 25 osób w przeliczeniu na pełny wymiar czasu pracy (bez względu na stan zatrudnienia osób niepełnosprawnych) otrzyma refundację składki na ubezpieczenie emerytalne osób o znacznym lub umiarkowanym stopniu niepełnosprawności.

Z kolei pracodawcy prowadzący zakłady pracy chronionej lub zakłady aktywności zawodowej mogą uzyskać refundację wszystkich składek na ubezpieczenia społeczne osób niepełnosprawnych, z wyjątkiem składki na ubezpieczenie rentowe należnej od pracownika. Refundacja dotyczy wszystkich pracowników niepełnosprawnych bez względu na stopień ich niepełnosprawności.

Aby uzyskać refundację, pracodawcy muszą złożyć wniosek do PFRON wraz z załączonymi informacjami (np. o niepełnosprawnych pracownikach). Fundusz po wstępnej analizie dokumentacji sprawdza, czy wnioskodawca nie ma wobec PFRON zaległości przekraczających ogółem 100 zł, a następnie ustali wysokości przysługującej refundacji. Przekazanie wnioskodawcy kwoty refundacji nastąpi w terminie siedmiu dni od dnia otrzymania kompletnego wniosku wraz z informacją o sposobie ustalenia tej kwoty. Jeśli ustalona przez PFRON kwota refundacji składek na ubezpieczenia społeczne jest inna niż kwota refundacji wykazana we wniosku, prezes Zarządu Funduszu wydaje decyzję o wysokości zwrotu, na wniosek złożony przez wnioskodawcę, w terminie 14 dni od dnia otrzymania informacji o ustaleniu wysokości przysługującej refundacji. Refundację rozlicza się wraz z dofinansowaniem do wynagrodzeń osób niepełnosprawnych w terminie do 15 lutego następnego roku.

Od 1 stycznia uległy zmianie także zasady opłacania składek na ZUS przez osoby niepełnosprawne prowadzące działalność gospodarczą. Przedsiębiorcy ci mogą wnioskować do PFRON o refundację obowiązkowych składek na ubezpieczenie emerytalne i rentowe. Refundacja nie będzie zależała od stopnia niepełnosprawności, okresu prowadzenia tej działalności czy dotychczasowego okresu podlegania ubezpieczeniu społecznemu. Z uwagi na to, że refundacja przysługuje wyłącznie osobie niepełnosprawnej prowadzącej działalność gospodarczą, wnioskodawca będzie musiał ustalić, jak długo trwał okres, w którym podlegał on ubezpieczeniu społecznemu z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej oraz był niepełnosprawny (w rozumieniu ustawy o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych).

Dla osób niepełnosprawnych prowadzących działalność gospodarczą refundacja może być udzielana jako pomoc de minimis (czyli uznaną przez Komisję Europejską za dopuszczalną, gdyż nie powoduje naruszenia konkurencji na rynku). PFRON zwróci więc opłaconą już składkę, jeśli nie spowoduje to przekroczenia pułapów intensywności pomocy odpowiednio dla pomocy de minimis.

Fundusz zrefunduje również niepełnosprawnemu rolnikowi lub rolnikowi zobowiązanemu do opłacania składek za niepełnosprawnego domownika składki na ubezpieczenia wypadkowe, chorobowe, macierzyńskie oraz emerytalno-rentowe. Zwrot taki przysługuje bez względu na stopień niepełnosprawności rolnika lub domownika oraz na okres niepełnosprawności w czasie podlegania ubezpieczeniu. W celu uzyskania refundacji rolnik musi złożyć do PFRON wniosek wraz z informacją m.in. o kwocie składek nieobjętych finansowaniem ze środków publicznych. Dokumenty te składa się w terminie do 20 dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym wnioskodawca terminowo dokonał zapłaty składek za dany kwartał.

Warto także pamiętać, że od 1 stycznia 2008 r. zmieniły się zasady dofinansowania wynagrodzeń niepełnosprawnych pracowników. Do końca 2007 roku firmy otrzymują dopłaty do pensji zatrudnionych niepełnosprawnych, którzy nie osiągnęli wieku emerytalnego. Od 1 stycznia otrzymają jednak dopłaty tylko za tych pracowników, którzy nie mają ustalonego prawa do emerytury (bez względu na podstawę nabycia tego prawa i rodzaj emerytury).

ABY UZYSKAĆ REFUNDACJĘ SKŁADEK NA UBEZPIECZENIA, NALEŻY

■  zarejestrować się w Państwowym Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych,

■  złożyć wniosek do PFRON,

■  dołączyć do wniosku odpowiednią informację określającą m.in. kwotę składki do zrefundowania,

■  terminowo opłacić składki podlegające refundacji,

■  nie posiadać zaległości wobec PFRON w kwocie przekraczającej ogółem 100 zł,

■  nie przekroczyć pułapów intensywności pomocy.

ŁG

PODSTAWA PRAWNA

■  Ustawa z 15 czerwca 2007 r. o zmianie ustawy o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych (Dz.U. nr 115, poz. 791).

■  Rozporządzenie z 13 grudnia 2007 r. w sprawie refundacji składek na ubezpieczenia społeczne osób niepełnosprawnych (Dz.U. nr 240, poz. 1754).

Fundusz sprawdzi, czy pracodawca zalega z płatnościami

Aby uzyskać dofinansowanie do wynagrodzeń osób niepełnosprawnych, pracodawcy muszą złożyć wniosek w tej sprawie do Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych.

Od 1 stycznia 2008 r. PFRON, rozpatrując wnioski o dopłaty do pensji, ustali, czy pracodawcy starający się o takie dofinansowanie nie zalegają z zapłatą zobowiązań wobec Funduszu na kwotę przekraczającą 100 zł. Następnie obliczy kwotę przysługującego dofinansowania i przekaże ją na rachunek bankowy wskazany przez wnioskodawcę.

Do wniosku o dopłatę pracodawcy muszą dołączyć miesięczną informację o wynagrodzeniach, zatrudnieniu i stopniach niepełnosprawności zatrudnionych. Firma składa pierwszą część wniosku i wspomnianą informację do 20 dnia miesiąca następującego po miesiącu, którego dotyczą. Część drugą wniosku należy złożyć tylko wówczas, gdy składa się go po raz pierwszy lub dane w nim zawarte uległy zmianie.

ŁG

PODSTAWA PRAWNA

■  Rozporządzenie ministra pracy i polityki społecznej z 13 grudnia 2007 r. w sprawie dofinansowania do wynagrodzeń pracowników niepełnosprawnych (Dz.U. nr 240, poz. 1755).

Pomoc z PFRON nie może być wyższa niż 200 tys. euro

Pracodawcy nadal będą otrzymywać dofinansowanie do wynagrodzeń pracowników niepełnosprawnych. Od 2008 roku otrzymają refundację opłaconych już składek na ZUS.

Refundacja składek z PFRON na ubezpieczenie społeczne niepełnosprawnych przedsiębiorców będzie udzielana jako pomoc de minimis. Tak wynika z rozporządzenia w sprawie udzielania pomocy pracodawcom zatrudniającym niepełnosprawnych. Oznacza to, że refundacja nie zostanie wypłacona, jeżeli jej wartość brutto łącznie z wartością innej pomocy de minimis otrzymanej w bieżącym roku kalendarzowym i poprzedzających go dwóch latach przekroczyłaby maksymalne kwoty pomocy (200 tys. euro, a dla działalności w sektorze transportu drogowego - 100 tys. euro).

Pracodawcy, którzy korzystają z pomocy na zatrudnienie niepełnosprawnych, muszą rozliczać się z uzyskanego wsparcia i zwrócić nienależnie pobraną pomoc do 15 lutego roku następującego po roku sprawozdawczym. Przez dziesięć lat muszą przetrzymywać dokumentację pozwalającą na sprawdzenie zgodności przyznanej pomocy z przepisami rozporządzenia.

ŁG

PODSTAWA PRAWNA

■  Rozporządzenie ministra pracy i polityki społecznej z 13 grudnia 2007 r. w sprawie udzielania pomocy pracodawcom zatrudniającym osoby niepełnosprawne oraz osobom niepełnosprawnym wykonującym działalność gospodarczą i rolniczą (Dz.U. nr 240, poz. 1756).

SŁUŻBA CYWILNA

Urzędnicy mogą otrzymać dodatki zadaniowe

Od 1 stycznia 2008 r. dyrektor generalny może przyznać pracownikom służby cywilnej dodatki zadaniowe.

Zgodnie z przepisami obowiązującymi do końca grudnia wynagrodzenie pracownika służby cywilnej składało się z wynagrodzenia zasadniczego i dodatku stażowego, a urzędnika mianowanego również z dodatku służby cywilnej. Od 1 stycznia 2008 r. może być ono podwyższone o dodatek specjalny za specyfikę i charakter wykonywanych zadań. Ponadto pracownik może otrzymać dodatek zadaniowy za wykonywanie dodatkowych, powierzonych mu przez pracodawcę, zadań na okres ich wykonywania, ze środków przeznaczonych na wynagrodzenia. Dodatek powinien być jednak przyznany tylko i wyłącznie na zadania, których pracownik nie ma w zakresie swoich obowiązków.

Dodatki przyznaje dyrektor generalny ze środków przewidzianych na dodatki specjalne i wynagrodzenia. To on zdecyduje, w jakiej wysokości i jak długo pracownik będzie otrzymywał dodatek.

W tegorocznej ustawie budżetowej m.in. na dodatki specjalne i zadaniowe zarezerwowano dodatkowo ponad 500 mln zł. Z kolei ile pieniędzy otrzyma dany urząd na dodatki specjalne, zdecyduje Rada Ministrów w drodze uchwały, kierując się charakterem i specyfiką zadań wykonywanych przez urzędy w danym roku budżetowym. Prawdopodobnie największą pulę otrzymają urzędy realizujące najważniejsze zadania z punktu widzenia polityki rządu.

Natomiast dodatki przyznane na wykonywanie zadań związanych z realizacją Programu Operacyjnego Kapitał Ludzki prawdopodobnie mogą być także finansowane ze środków unijnych. Taką możliwość przewiduje projekt zmiany wytycznych dotyczących wydatków kwalifikowanych w PO KL.

Plusy

■  Dyrektorzy generalni zyskają możliwość motywowania dobrych pracowników.

■  Kompetentni urzędnicy o niskim stażu pracy będą mogli otrzymać podwyżki.

JG

PODSTAWA PRAWNA

■  Art. 6 ust. 1, art. 55, art. 57 ust. 2 i ust. 3 oraz art. 58 ustawy z 24 sierpnia 2006 r. o służbie cywilnej (Dz.U. nr 170, poz. 1218).

WYNAGRODZENIA

Zdrowotny zastrzyk finansowy

Na pomoc zdrowotną dla nauczycieli zakłady poprawcze muszą przeznaczyć 0,3 proc. rocznego planu wydatków na wynagrodzenia.

Od lipca 2007 r. nauczycielom zatrudnionym w zakładach poprawczych, schroniskach dla nieletnich, rodzinnych ośrodkach diagnostyczno-konsultacyjnych oraz szkołach przy zakładach karnych przysługuje tzw. pomoc zdrowotna udzielana w formie zasiłku pieniężnego. Od 1 stycznia organy prowadzące te placówki zostały zobowiązane do przeznaczenia 0,3 proc. rocznego planu wydatków na wynagrodzenia nauczycieli.

Zasiłek zdrowotny ma charakter uznaniowy i jest przyznawany przez organ dysponujący środkami finansowymi w porozumieniu ze związkami zawodowymi zrzeszającymi nauczycieli. Wysokość przyznanego zasiłku powinna być uzależniona od sytuacji zdrowotnej i rodzinnej nauczyciela.

JG

PODSTAWA PRAWNA

■  Par. 11 ust. 1 rozporządzenia ministra sprawiedliwości z 20 czerwca 2007 r. w sprawie dodatków oraz wynagrodzenia za godziny ponadwymiarowe i godziny doraźnych zastępstw dla nauczycieli zatrudnionych w zakładach poprawczych, schroniskach dla nieletnich, rodzinnych ośrodkach diagnostyczno-konsultacyjnych oraz szkołach przy zakładach karnych (Dz.U. nr 121, poz. 837).

Mnożnikowy system wynagrodzeń dla osób na wysokich stanowiskach

Wynagrodzenia osób zajmujących stanowiska państwowe niebędące stanowiskami kierowniczymi są ustalane na takich samych zasadach jak członków korpusu służby cywilnej.

Zgodnie z art. 17 ust. 4 ustawy z 24 sierpnia 2006 r. o Państwowym Zasobie Kadrowym i wysokich stanowiskach państwowych (Dz.U. nr 170, poz. 1217 z późn. zm.) od 1 stycznia 2008 r. wynagrodzenie osób zajmujących wysokie stanowiska państwowe niebędące kierowniczymi stanowiskami państwowymi są ustalane na podstawie kwoty bazowej oraz mnożników tej kwoty. Jednak wyżej wskazanych stanowiska nie były wymienione w art. 5 ustawy z 23 grudnia 1999 r. o kształtowaniu wynagrodzeń w państwowej sferze budżetowej oraz o zmianie niektórych ustaw (Dz.U. nr 110, poz. 1255 z późn. zm.) wśród tych objętych mnożnikowym systemem wynagrodzeń. W efekcie brakowało pełnej podstawy prawnej do zmiany sposobu obliczania ich pensji. Nowelizacja ustawy o kształtowaniu wynagrodzeń w państwowej sferze budżetowej zlikwidowała istniejącą lukę prawną poprzez dodanie osób zajmujących wysokie stanowiska państwowe niebędące kierowniczymi stanowiskami państwowymi do pracowników państwowej sfery budżetowej objętych mnożnikowymi systemami wynagrodzeń. Tym samym wynagrodzenia wymienionych osób będą ustalane na tych samych zasadach, jak m.in. wynagrodzenie członków korpusu służby cywilnej.

JG

PODSTAWA PRAWNA

■  Ustawa z 5 lipca 2007 r. o zmianie ustawy o kształtowaniu wynagrodzeń w państwowej sferze budżetowej oraz o zmianie niektórych ustaw (Dz.U. nr 147, poz. 1030).

Pensje egzaminatorów wzrosną o co najmniej 600 zł

Od 1 stycznia 2008 r. egzaminatorów na prawo jazdy obowiązują tylko cztery kategorie zaszeregowania. Ich pensje jednak będą mogły być powiększone o dwa dodatki: zadaniowy oraz specjalny.

Wysokość wynagrodzenia egzaminatorów przeprowadzających egzaminy w wojewódzkich ośrodkach ruchu drogowego, zatrudnionych na podstawie umowy o pracę, zależy przede wszystkim od grupy zaszeregowania i stażu pracy. Dodatek stażowy, tak jak dotychczas, przysługuje po pięciu latach w wysokości 5 proc. wynagrodzenia zasadniczego i wzrasta o 1 proc. za każdy następny rok aż do osiągnięcia 20 proc.

Do 31 grudnia obowiązywało jednak aż sześć kategorii zaszeregowania. Osoba posiadająca uprawnienia do egzaminowania tylko na prawo jazdy kat. B była zaliczana do pierwszej kategorii, a ta mająca uprawnienia na wszystkie kategorie do szóstej. Wysokość wynagrodzenia zasadniczego w najniższej grupie wynosiła od 1850 zł do 2,3 tys. zł, a w najwyższej od 3150 zł do 3,6 tys. zł.

Od 1 stycznia obowiązują już tylko cztery kategorie zaszeregowania. Najwyższą tworzą egzaminatorzy mający uprawnienia do egzaminowania na cztery kategorie prawa jazdy, a najniższą z jednym uprawnieniem. Wysokość miesięcznego wynagrodzenia wynosi dla:

  •  kategorii I od 2,5 tys. zł do 3,5 tys. zł,
  •  kategorii II od 3 tys. zł do 4 tys. zł,
  •  kategorii III od 3,5 tys. zł do 4,5 tys. zł,
  •  kategorii IV od 4 tys. do 5 tys. zł.

Oznacza to, że najniższe wynagrodzenie zasadnicze wzrosło o 650 zł, a najwyższe aż o 1,4 tys. zł.

Ponadto od 1 stycznia egzaminatorzy mogą otrzymać oprócz wynagrodzenia zasadniczego również dodatek zadaniowy oraz specjalny. Dodatek zadaniowy, zależnie od kategorii uprawnień określonych w umowie o pracę, może wynosić od 1 tys. do 3 tys. zł. Natomiast dodatek specjalny będzie przysługiwał w przypadku doraźnego przydzielenia egzaminatorowi zadań związanych z przeprowadzeniem egzaminów innych niż przewidziane w umowie o pracę. Jego wysokość równa się 500 zł za każdą dodatkową kategorię uprawnień. Natomiast egzaminatorowi nadzorującemu prace zespołu egzaminatorów będzie przysługiwał dodatek funkcyjny od 1,2 tys. zł do 1,5 tys. zł. Dotychczas mógł on wynosić od 150 zł do 2,3 tys. zł.

JG

PODSTAWA PRAWNA

■  Rozporządzenie ministra transportu z 11 października 2007 r. w sprawie warunków wynagradzania egzaminatorów przeprowadzających egzaminy kandydatów na kierowców i kierowców (Dz.U. nr 197, poz. 1437).

WYNAGRODZENIE MUNDUROWYCH

Wzrosną mnożniki kwot bazowych dla funkcjonariuszy i żołnierzy

Funkcjonariusze mogą zarobić od 15 do 20 proc. więcej. Pensje policjantów wzrosną średnio o 522 zł, a strażaków o 590 zł.

Przeciętne wynagrodzenie policjantów, strażaków, funkcjonariuszy straży granicznej, biura ochrony rządu, służby więziennej oraz żołnierzy równa się wielokrotności kwoty bazowej, określanej corocznie w ustawie budżetowej. Od 1 stycznia 2008 r. wzrosły mnożniki kwoty bazowej dla tych funkcjonariuszy służb mundurowych. Mnożniki zwiększyły się dla:

  •  policjantów z 2,18 do 2,48,
  •  funkcjonariuszy SG tj. z 2,20 do 2,50,
  •  funkcjonariuszy PSP z 2,02 do 2,37
  •  funkcjonariuszy BOR z 2,28 do 2,58
  •  funkcjonariuszy służby więziennej z 2,15 do 2,48
  •  żołnierzy zawodowych z 2,26 do 2,42

Zgodnie z projektem ustawy budżetowej wzrośnie również kwota bazowa dla tych grup zawodowych z 1459,84 zł do 1493,42 zł. Wzrost wskaźnika wielokrotności wraz z jednoczesnym podwyższeniem kwoty bazowej spowoduje, że przeciętne miesięczne uposażenie (łącznie z nagrodą roczną) wzrosną dla m.in.: policjanta o 522 zł, czyli 16,4 proc., funkcjonariusza straży granicznej o 522 zł, tj. 16,3 proc., funkcjonariusza PSP o 590 zł, tj. 20, 0 proc., funkcjonariusza BOR o 525 zł, tj. 15,8 proc.

JG

PODSTAWA PRAWNA

■  Rozporządzenie Rady Ministrów z 31 października 2007 r. w sprawie wielokrotności kwoty bazowej, stanowiącej przeciętne uposażenie policjantów (Dz.U. nr 2004, poz. 1468).

■  Rozporządzenie Rady ministrów z 31 października 2007 r. w sprawie wielokrotności kwoty bazowej, stanowiącej przeciętne uposażenie funkcjonariuszy Straży Granicznej (Dz.U. nr 204, poz. 1469).

■  Rozporządzenie Rady Ministrów z 31 października 2007 r. w sprawie wielokrotności kwoty bazowej, stanowiącej przeciętne uposażenie funkcjonariuszy Państwowej Straży Pożarnej (Dz.U. nr 2004, poz. 1470).

■  Rozporządzenie Rady Ministrów z 31 października 2007 r. w sprawie wielokrotności kwoty bazowej, stanowiącej przeciętne uposażenie funkcjonariuszy Biura Ochrony Rządu (Dz.U. nr 204, poz. 1471).

■  Rozporządzenie Rady Ministrów z 31 października 2007 r. w sprawie wielokrotności kwoty bazowej, stanowiącej przeciętne uposażenie funkcjonariuszy Służby Więziennej (Dz.U. nr 212, poz. 1560).

■  Rozporządzenie prezydenta Rzeczypospolitej z 3 października 2007 r. w sprawie wielokrotności kwoty bazowej, stanowiącej przeciętne uposażenie żołnierzy zawodowych (Dz.U. nr 192, poz. 1383).

UBEZPIECZENIA SPOŁECZNE

Renciści prowadzący firmy muszą zgłosić się do ubezpieczeń społecznych

Od 1 stycznia 2008 r. osoby uprawnione do renty z tytułu niezdolności do pracy prowadzące pozarolniczą działalność gospodarczą będą musiały opłacać składki na obowiązkowe ubezpieczenia: emerytalne, rentowe, wypadkowe i zdrowotne.

Jeśli rencista prowadził działalność przed 2008 rokiem, musi wyrejestrować się z ubezpieczenia zdrowotnego i ponownie zgłosić do wymienionych ubezpieczeń obowiązkowych. W tym celu musi złożyć formularz ZUS ZUA i podać:

  •  05 12 - osoba prowadząca pozarolniczą działalność gospodarczą mająca ustalone prawo do renty z tytułu niezdolności do pracy, dla której podstawę wymiaru składek na ubezpieczenia społeczne stanowi zadeklarowana kwota nie niższa niż 60 proc. kwoty przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia.
  •  05 72 - osoba prowadząca pozarolniczą działalność gospodarczą mająca ustalone prawo do renty z tytułu niezdolności do pracy, dla której podstawę wymiaru składek na ubezpieczenia społeczne stanowi zadeklarowana kwota, nie niższa niż 30 proc. kwoty minimalnego wynagrodzenia.

Gdy rencista oprócz działalności ma inne tytuły do ubezpieczeń i z działalności podlega wyłącznie ubezpieczeniu zdrowotnemu, zgłoszenie powinno nastąpić na formularzu ZUS ZZA.

Podkreślić trzeba, że obowiązkiem ubezpieczeń społecznych z tytułu prowadzonej działalności nie zostały objęte osoby pobierające renty rodzinne, renty spoza systemu powszechnego, np. wojskowe, policyjne. Składek nie płacą także pozostałe grupy osób prowadzących pozarolniczą działalność np. twórcy, artystyści.

Niepełnosprawni po opłaceniu składek mogą wystąpić do PFRON o refundację składki na ubezpieczenia emerytalne i rentowe (patrz strona A 6).

PODSTAWA PRAWNA

■  Art. 9 ust. 4 c ustawy z 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (t.j. Dz.U. z 2007 r. nr 11, poz. 74 z późn.zm.).

■  Rozporządzenie ministra pracy i polityki społecznej z 14 listopada 2007 r. zmieniające rozporządzenie w sprawie określenia wzorów zgłoszeń do ubezpieczeń społecznych i ubezpieczenia zdrowotnego, imiennych raportów miesięcznych i imiennych raportów miesięcznych korygujących, zgłoszeń płatnika, deklaracji rozliczeniowych i deklaracji rozliczeniowych korygujących oraz innych dokumentów (Dz.U. nr 220, poz. 1634).

SŁUŻBA WOJSKOWA

Nowe uprawnienia żołnierzy zawodowych

W nowym roku minister obrony narodowej powoła gestora korpusu osobowego, który będzie odpowiedzialny za określenie przebiegu służby żołnierzy zawodowych. Od 1 stycznia 2008 r. żołnierze mogą wyjeżdżać na kontrakt za granicę bez konieczności zwolnienia się ze służby.

W tym roku powstanie nowe stanowisko gestora korpusu osobowego. Będzie to osoba odpowiedzialna za opracowanie i uaktualnianie modelu przebiegu służby żołnierzy zawodowych w korpusie osobowym. Ma on wpływać na rozwój służbowy tych żołnierzy przez współuczestniczenie w procesie naboru, doskonalenia zawodowego i opiniowania kart opisu stanowisk służbowych, a także poprzez prognozowanie przebiegu ich służby. Równocześnie ustawa ułatwia podejmowanie służby za granicą przez czynnych żołnierzy zawodowych. W 2007 roku żołnierz pragnący służyć w obcej armii musiał zrezygnować ze służby. Natomiast od nowego roku żołnierz zawodowy może być przeniesiony do rezerwy kadrowej, w związku z podjęciem przez niego pracy poza granicami państwa w strukturach organizacji międzynarodowych lub międzynarodowych strukturach wojskowych, na podstawie umowy zawartej między tym żołnierzem a taką organizacją. Organem wojskowym właściwym do przeniesienia żołnierza zawodowego do rezerwy kadrowej może być minister obrony narodowej lub dyrektor departamentu Ministerstwa Obrony Narodowej właściwego do spraw kadr. Jeśli przeniesienie do rezerwy kadrowej ma związek ze skierowaniem żołnierza zawodowego na studia zagraniczne oraz kursy i szkolenie zagraniczne, czas pozostawania w rezerwie kadrowej obejmuje okres tych studiów oraz kursów i szkoleń, wówczas okres pozostawania w rezerwie kadrowej nie może być dłuższy niż pięć lat w okresie zawodowej służby wojskowej.

Jeśli żołnierz zawodowy będzie zainteresowany przedłużeniem kontraktu, to najpóźniej w ciągu sześciu miesięcy przed jego upływem może wystąpić z wnioskiem o zawarcie kolejnego kontraktu na pełnienie służby terminowej lub kontraktu na pełnienie służby stałej. Z żołnierzem zawodowym pełniącym zawodową służbę wojskową w ramach kontraktu na pełnienie służby terminowej może być podpisany, na jego wniosek, kontrakt na pełnienie służby stałej, jeżeli posiada bardzo dobrą ocenę w ostatniej opinii służbowej.

Plusy

■  Żołnierze zawodowi będą mogli wyjeżdżać za granicę na indywidualne kontrakty

■  Żołnierze zawodowi będą mogli służyć w obcych armiach bez konieczności zwolnienia się ze służby

Minusy

■  Odpływ najlepszych żołnierzy zawodowych do obcych armii na kontrakty

■  Brak wykorzystania wiedzy zdobytej przez żołnierzy zawodowych w czasie kontraktu spowoduje zwolnienia ze służby

BW

PODSTAWA PRAWNA

■  Ustawa z 24 sierpnia 2007 r. o zmianie ustawy o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych oraz o zmianie niektórych innych ustaw (Dz.U. nr 176, poz. 1242).

ZATRUDNIENIE

Pieniądze dla powiatów na walkę z bezrobociem

Powiaty mają zapewnione pieniądze z Funduszu Pracy na promocję zatrudnienia, aktywizację zawodową i walkę z bezrobociem do 2013 roku.

1 stycznia 2008 r. weszły w życie niektóre przepisy ustawy z 24 sierpnia 2007 r. o zmianie ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy oraz o zmianie niektórych innych ustaw (Dz.U. nr 176, poz. 1243). Zgodnie z nowymi regulacjami minister pracy i polityki socjalnej przekazuje samorządom powiatowym do 31 grudnia 2013 r. z Funduszu Pracy 7 proc. kwoty środków zgromadzonych w Funduszu Pracy ustalonej na rok poprzedni. Pieniądze zostaną przeznaczone na realizację w powiatach programów na rzecz promocji zatrudnienia, łagodzenia skutków bezrobocia i aktywizacji zawodowej. Środki finansowe są przekazywane na rachunek bankowy samorządu powiatu co miesiąc, w wysokości 1/12 kwoty ustalonej na dany rok. Przekazane pieniądze stanowią dochód powiatu.

Plusy

■  Zapewnienie powiatom pieniędzy na walkę z bezrobociem do 2013 roku

PJ

PODSTAWA PRAWNA

■  Ustawa z 24 sierpnia 2007 r. o zmianie ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy oraz o zmianie niektórych innych ustaw (Dz.U. nr 176, poz. 1243).

GÓRNICY

Specjalne odprawy dla górników

Górnicy zatrudnieni w kopalniach węgla kamiennego, które zostaną zlikwidowane w latach 2008-2015, będą korzystać ze specjalnej pomocy państwa.

Byli pracownicy kopalni pobierający renty lub emerytury z ZUS mogą otrzymać ekwiwalent pieniężny, o ile wcześniej mieli prawo do bezpłatnego węgla. Z takiej możliwości skorzystają jednak tylko pracownicy kopalni postawionych w stan likwidacji przed 1 stycznia 2007 r. Warunkiem otrzymania ekwiwalentu pieniężnego przez taką osobę jest przedłożenie pracodawcy pisemnego oświadczenia o rezygnacji z uprawnienia do pobierania bezpłatnego węgla w naturze. Takie świadczenie pieniężne może także otrzymywać osoba, która oprócz renty przyznanej na czas określony pobierała ekwiwalent pieniężny wypłacany przez ZUS, której po upływie okresu, na jaki przyznano rentę, przywrócono prawo do jej pobierania. Jeśli prawo do bezpłatnego węgla wynika z górniczej renty rodzinnej, wówczas wszystkim osobom uprawnionym do tego świadczenia przysługuje łącznie jeden ekwiwalent pieniężny. Ekwiwalent pieniężny jest wypłacany przez ZUS z dotacji budżetowej.

Od nowego roku kopalnie mogą występować do ZUS o restrukturyzację zaległych zobowiązań powstałych do 30 września 2003 r. Dotyczy to nie tylko składek, ale także odsetek z tytułu składek emerytalnych, na ubezpieczenia społeczne w części finansowanej przez ubezpieczonego, na ubezpieczenie zdrowotne. Kopalnie muszą spłacić zaległości w równych miesięcznych ratach. W przypadku niezapłacenia dwóch kolejnych rat miesięcznych, zobowiązania te stają się natychmiast wymagalne.

Plusy

■  Emerytowani górnicy i renciści ze zlikwidowanych kopalni będą otrzymywać ekwiwalent za węgiel

Minusy

■  Przyznanie prawa do ekwiwalentu za węgiel nowej grupie spowoduje wzrost wydatków ZUS

BW

PODSTAWA PRAWNA

■  Ustawa z 7 września 2007 r. o funkcjonowaniu górnictwa węgla kamiennego w latach 2008-2015 (Dz.U. nr 192, poz. 1379).