W opisanej sytuacji pracownicy przysługuje prawo do dodatkowego wynagrodzenia rocznego (trzynastki) z uwagi na fakt, iż w 2010 r. była pracownikiem samorządowym. W myśl art. 2 ustawy o pracownikach samorządowych z 21 listopada 2008 r. (dalej ustawa o pracownikach samorządowych) jej przepisy znajdują zastosowanie do pracowników samorządowych zatrudnionych w urzędach marszałkowskich oraz wojewódzkich samorządowych jednostkach organizacyjnych, starostwach powiatowych oraz powiatowych jednostkach organizacyjnych, urzędach gmin, jednostkach pomocniczych gmin oraz gminnych jednostkach i zakładach budżetowych, biurach (ich odpowiednikach) związków jednostek samorządu terytorialnego oraz zakładów budżetowych utworzonych przez te związki, biurach (ich odpowiednikach) jednostek administracyjnych jednostek samorządu terytorialnego.

Przepis art. 36 ust. 2 ustawy o pracownikach samorządowych jako jeden ze składników wynagrodzenia każdego pracownika samorządowego wymienia dodatkową nagrodę roczną. Jednocześnie przepis ten w celu ustalenia zasad przyznawania dodatkowego wynagrodzenia rocznego odsyła do odrębnych przepisów. Są nimi przepisy ustawy z 12 grudnia 1997 r. o dodatkowym wynagrodzeniu rocznym dla pracowników jednostek sfery budżetowej (dalej ustawa).

Z uwagi na to, iż prawo do trzynastek pracownikom samorządowym przyznaje ustawa o pracownikach samorządowych, węższy zakres podmiotowy określony w ustawie o dodatkowym wynagrodzeniu rocznym dla pracowników jednostek sfery budżetowej nie ogranicza prawa do nich pracownikom gospodarstw pomocniczych. Aby otrzymać trzynastkę, pracownik musi oczywiście spełniać wymagania do jej nabycia określone w przepisach ustawy. W myśl art. 5 ustawy – trzynastki wypłaca się, nie później niż w ciągu pierwszych trzech miesięcy roku kalendarzowego następującego po roku, za który przysługuje to wynagrodzenie. Od tej zasady istnieje jednak wyjątek, bowiem pracownikowi, z którym rozwiązano stosunek pracy w związku z likwidacją pracodawcy, wynagrodzenie roczne wypłaca się w dniu rozwiązania stosunku pracy. Niezależnie zatem od tego, czy po likwidacji jednostki, w której zatrudniona jest pracownica, będzie ona kontynuowała zatrudnienie, czy też dojdzie do wygaśnięcia jej stosunku pracy – wniesienie powództwa do sądu pracy już w chwili obecnej byłoby przedwczesne. Roszczenie to, jeśli nie zostanie spełnione, stanie się wymagalne dopiero 1 stycznia 2011 r. (jeśli stosunek pracy wygaśnie) lub dopiero 31 marca 2011 r., jeśli będzie kontynuowany. Dopiero po tych datach należy wnieść pozew do sądu pracy. W przypadku, gdy doszło do przejęcia pracownika w trybie art. 100 ustawy z 27 sierpnia 2009 r. Przepisy wprowadzające ustawę o finansach publicznych uznać można, iż odpowiedzialnym za wypłatę trzynastek będzie nowy pracodawca. Gdy zaś dojdzie do wygaśnięcia stosunku pracy pracownika, w grę wchodzi art. 89 ustawy Przepisy wprowadzające ustawę o finansach publicznych, który przewiduje, że zobowiązania zlikwidowanego gospodarstwa pomocniczego przejmuje jednostka budżetowa, przy której funkcjonowało gospodarstwo. W praktyce w większości przypadków będą to te same podmioty. Mając jednak na uwadze fakt, iż jednostka odpowiedzialna za zobowiązania nie staje się pracodawcą dla pracowników, których stosunek pracy wygasł, uznać można, że ewentualne powództwo o zapłatę trzynastki powinno zostać skierowane przeciwko osobie prawnej (np. gminie), w skład której wchodzi jednostka przejmująca zobowiązania zlikwidowanego gospodarstwa pomocniczego.

Podstawa prawna

Art. 89, art.100 ustawy z 27 sierpnia 2009 r. Przepisy wprowadzające ustawę o finansach publicznych (Dz. U. nr 157, poz. 1241, z późn. zm.)

Art. 5 ustawy z 12 grudnia 1997 r. o dodatkowym wynagrodzeniu rocznym dla pracowników jednostek sfery budżetowej (Dz.U. nr 160, poz. 1080 z późń. zm.)

Art. 2 ustawy o pracownikach samorządowych z 21 listopada 2008 (Dz.U. Nr 223, poz. 1458).