Pracodawca decyzję o rozwiązaniu umowy o pracę bez wypowiedzenia z winy pracownika powinien przekazać podwładnemu na piśmie. Musi wskazać w nim też przyczynę dyscyplinarnego zwolnienia.

Powód takiego zwolnienia powinien być podany w sposób jasny i zrozumiały dla pracownika. W wyroku z 21 listopada 2006 r. Sąd Najwyższy wyjaśnił, że przyczyna rozwiązania umowy podana w piśmie rozwiązującym z powodem umowę o pracę o treści „niewywiązywanie się ze swoich obowiązków” nie spełnia wymagań art. 30 par. 4 k.p., tym bardziej gdy dotyczy to rozwiązania umowy o pracę bez wypowiedzenia (II PK 41/06). Ważne jest więc, aby z oświadczenia pracodawcy wynikało w sposób niebudzący wątpliwości, co jest istotą zarzutu stawianego pracownikowi i usprawiedliwiającego niezwłoczne rozwiązanie z nim stosunku pracy.

Natomiast doprecyzowanie tej przyczyny, tj. wskazanie konkretnego zdarzenia (zachowania), z którym zarzut ten się łączy, może nastąpić poprzez szczegółowe słowne określenie tego zdarzenia w treści oświadczenia o rozwiązaniu. Może też wynikać ze znanych pracownikowi okoliczności wiążących się w sposób niebudzący wątpliwości z podaną przez pracodawcę przyczyną rozwiązania umowy (wyrok SN z 13 kwietnia 2005 r., II PK 251/04).

Pracodawca nie powinien zatem liczyć na to, że pracownik wie, o co chodzi, ale musi uzasadnić decyzję o niezwłocznym zwolnieniu w sposób, który jednoznacznie wskaże na ciężkie naruszenie przez podwładnego podstawowych obowiązków pracowniczych.

PRZYKŁAD

Złamanie zasad pracy jest zbyt ogólną przyczyną wypowiedzenia

Pracownik zatrudniony był przy obsłudze linii produkcyjnej, gdzie obowiązywały bardzo rygorystyczne normy w zakresie zachowania zasad higieny. Kierownik produkcji dwukrotnie zwracał uwagę podwładnemu na niedopuszczalność jedzenia w pobliżu tej linii. Po trzecim przypadku pracodawca podjął decyzję o natychmiastowym jego zwolnieniu. W piśmie zawiadamiającym o zwolnieniu jako uzasadnienie decyzji podano „złamanie po raz kolejny znanych pracownikowi bezwzględnie obowiązujących na stanowisku pracy zasad”. W wypadku odwołania się podwładnego do sądu podana przyczyna zwolnienia może okazać się jednak zbyt ogólnikowa, bez możliwości jej skonkretyzowania podczas postępowania sądowego.