Z treści art. 29 par. 1 pkt 1 k.p. wynika, że w umowie o pracę powinien być wskazany jej rodzaj. Brak takiego uregulowania nie wpływa na powstanie stosunku pracy. W takiej sytuacji – na podstawie okoliczności towarzyszących zawarciu umowy – można z reguły ustalić, jaki był zgodny zamiar stron w zakresie rodzaju umowy o pracę. Wola osoby dokonującej czynności prawnej może być bowiem wyrażona przez każde zachowanie się tej osoby, a oświadczenie woli należy tak tłumaczyć, jak tego wymagają ze względu na okoliczności, w których zostało ono złożone, zasady współżycia społecznego oraz ustalone zwyczaje.

Należy też pamiętać, że – zgodnie z ogólnymi regułami wykładni oświadczeń woli – w umowach należy raczej badać, jaki był zgodny zamiar stron i cel umowy, aniżeli opierać się na jej dosłownym brzmieniu (art. 60 i 65 par. 1 i 2 w związku z art. 300 k.p).

To jest tylko część artykułu. W pełnej wersji dowiesz się więcej na temat:

Ustalenia terminu końcowego umowy

Maksymalnego czasu trwania umowy

Kontroli sądowej pracodawców

Klauzul umożliwiających wypowiedzenie

Nieważności postanowień umowy

Wadliwości dokonanego wypowiedzenia

Zobacz pełną treść artykułu w e-wydaniu Dziennika Gazety Prawnej: Czas trwania umowy terminowej nie zależy wyłącznie od woli stron.