W myśl art. 52 par. 2 k.p. rozwiązanie umowy o pracę bez wypowiedzenia z winy pracownika nie może nastąpić po upływie 1 miesiąca od uzyskania przez pracodawcę wiadomości o okolicznościach uzasadniających rozwiązanie umowy. Bieg miesięcznego terminu rozpoczyna się od chwili, w której pracodawca (lub osoba uprawniona do podejmowania czynności z zakresu prawa pracy w jego imieniu) uzyskał w dostatecznym stopniu wiarygodne informacje uzasadniające jego przekonanie o nagannym postępowaniu danego pracownika (wyrok Sądu Najwyższego z 21 października 1999 r., I PKN 318/99), czyli od zakończenia, podjętego niezwłocznie i sprawnie przeprowadzonego, wewnętrznego postępowania, sprawdzającego uzyskane przez pracodawcę wiadomości o niewłaściwym zachowaniu pracownika (zob. wyrok SN z 26 marca 1998 r., I PKN 5/98).

W sytuacji opisanej powyżej rozwiązanie z pracownikiem umowy o pracę w trybie art. 52 par. 1 pkt 1 k.p. było niezgodne z prawem z powodu przekroczenia przez pracodawcę terminu określonego w art. 52 par. 2 k.p. Pracodawca nie może skutecznie powołać się na oświadczenie obecnego dyrektora generalnego, że w czasie gdy jednostka organizacyjna otrzymała protokół, nie pełnił jeszcze ww. funkcji i otrzymał go już po upływie miesiąca od przeprowadzenia kontroli. Nie ulega bowiem wątpliwości, że pomimo zmian na stanowisku pracodawca jako jednostka organizacyjna otrzymał protokół kontroli w określonym terminie. Bieg miesięcznego terminu przewidzianego na złożenie wypowiedzenia rozpoczyna się w tym przypadku od momentu otrzymania przez pracodawcę sprawozdania z kontroli, a nie od chwili zakończenia zapoznawania się pracodawcy z otrzymaną dokumentacją (wyrok SN z 24 lipca 2009 r., I PK 44/09).