Ministerstwo Pracy i Polityki Społecznej przygotowało projekt nowego rozporządzenia w sprawie postępowania o świadczenia emerytalno-rentowe oraz zasad wypłaty tych świadczeń. Zastąpi ono rozporządzenie Rady Ministrów 7 lutego 1983 r. w sprawie postępowania o świadczenia emerytalno-rentowe i zasad wypłaty tych świadczeń (Dz.U. nr 10, poz. 49 z późn. zm.), które było aktem wykonawczym do już uchylonej ustawy z 1982 roku. Utrzymanie starego rozporządzenia było m.in. związane koniecznością przyznawania świadczeń osobom na podstawie starych zasad.

Od 1 stycznia 2009 roku kobietom są już przyznawane nowe emerytury, których wysokość częściowo zależy od sumy składek zaewidencjonowanych na koncie ubezpieczonego. Tym samym konieczne stało się przygotowanie nowego rozporządzenia, które będzie uwzględniało przyznawanie świadczeń z dwóch systemów.

Projekt zakłada m.in., że wniosek o świadczenie może być zgłoszony w formie elektronicznej za pomocą formularza umieszczonego na stronie internetowej, umożliwiającego wprowadzenie danych do systemu teleinformatycznego ZUS. Taki wniosek musi zawierać informacje umożliwiające identyfikację tożsamości przyszłego emeryta. Musi też spełniać wymagania określone przez system teleinformatyczny ZUS.

Wniosek o rentę lub emeryturę, bez względu na to, czy zostanie złożony w formie papierowej, czy elektronicznej, będzie musiał zawierać m.in. imię i nazwisko ubezpieczonego, datę urodzenia ubezpieczonego, PESEL i NIP ubezpieczonego, a w razie gdy nie nadano tych numerów lub jednego z nich – serię i numer dowodu osobistego lub paszportu. Niezbędne jest także podanie miejsca zamieszkania lub ostatniego adresu w Polsce w przypadku osób mieszkających za granicą.

Zainteresowany zgłaszający wniosek o emeryturę będzie musiał przedstawić dokumenty potwierdzające: datę urodzenia, okresy uzasadniające prawo do świadczeń i ich wysokość, wysokość wynagrodzenia, dochodu, przychodu i uposażenia przyjmowanych do ustalenia podstawy wymiaru świadczeń. Musi także przedstawić okoliczności niezbędne do ustalenia świadczeń przysługujących z instytucji zagranicznych.

Dokumenty te nie będą wymagane tylko wtedy, gdy konto ubezpieczonego zawiera dane pozwalające na ustalenie prawa i wysokości świadczenia. Nie trzeba ich składać, jeśli ubezpieczony dostarczył je do ZUS wcześniej, ustalając wysokość kapitału początkowego.

Jeśli wniosek nie będzie zawierać danych lub dokumentów, które są niezbędne do jego rozpatrzenia, organ rentowy wezwie zainteresowanego do uzupełnienia wniosku w terminie nie krótszym niż 14 dni od dnia otrzymania wezwania. Jeśli do tego czasu nie zostanie on uzupełniony, to zostanie wydana decyzja o odmowie prawa do świadczenia.