Nie

W pełnym wymiarze czasu pracy można jedynie zatrudnić osobę o orzeczonym lekkim stopniu niepełnosprawności. Czas pracy drugiej pracownicy nie może przekraczać siedmiu godzin na dobę.

Odmienne regulacje w zakresie czasu pracy osób niepełnosprawnych podyktowane są potrzebą zapewnienia szerszej ochrony zdrowia tej grupie pracowników. Nie wszyscy jednak korzystają tu z jednakowych przywilejów. Więcej uprawnień przysługuje bowiem tym osobom, które legitymują się orzeczeniem o zaliczeniu do znacznego lub umiarkowanego stopnia niepełnosprawności. Czas pracy takiego pracownika nie może bowiem przekraczać siedmiu godzin na dobę i 35 godzin tygodniowo. Są tu jednak pewne wyjątki. Otóż przepisy ograniczające czas pracy wyłączone są w stosunku do pracowników zatrudnionych przy pilnowaniu mienia, a także na wniosek samego pracownika, gdy lekarz przeprowadzający badania profilaktyczne pracowników lub w razie jego braku lekarz sprawujący opiekę nad tym pracownikiem wyrazi na to zgodę. W przytoczonej sytuacji pracodawca może więc pracownicę z lekkim stopniem niepełnosprawności zatrudnić w ośmiogodzinnym wymiarze dobowym obowiązującym pozostałych pracowników, natomiast wobec drugiej pracownicy jest zobowiązany zastosować skrócony czas pracy nieprzekraczający siedmiu godzin na dobę i 35 godzin tygodniowo. Odstępstwo od tej zasady może mieć miejsce tylko wtedy, gdy pracownica zgodzi się na dłuższą pracę i przeciwwskazań co do tego nie zgłosi lekarz przeprowadzający badania profilaktyczne lub lekarz sprawujący nad nią opiekę.

DANUTA KLUCZ

ekspert z zakresu prawa pracy

PODSTAWA PRAWNA

■  Art. 15 i art. 16 ustawy z 27 sierpnia o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych (Dz.U. z 1997 r. nr 123, poz. 776 z późn. zm.).