Oświadczenie woli pracodawcy o wypowiedzeniu umowy pracę powinno spełniać określone wymogi formalne, w szczególności powinno być złożone na piśmie (art. 30 par. 3 k.p.) oraz wskazywać przyczynę uzasadniającą wypowiedzenie (art. 30 par. 4 k.p.). Te wymogi formalne powinny być spełnione w chwili składania przez pracodawcę oświadczenia o wypowiedzeniu umowy o pracę. Niedopełnienie tego obowiązku skutkuje wadliwością wypowiedzenia, gdyż narusza przepisy o wypowiadaniu umów o pracę, co może pociągnąć za sobą uznanie przez sąd pracy bezskuteczności wypowiedzenia, przywrócenie pracownika do pracy lub zasądzenie na jego rzecz odszkodowania.

Pracownik już od momentu dotarcia do niego oświadczenia o wypowiedzeniu mu umowy o pracę powinien znać przyczynę tej decyzji pracodawcy, aby móc skorzystać z możliwości złożenia odwołania od tego wypowiedzenia w przewidzianym prawem terminie (art. 264 par. 1 k.p.).

Z tego względu podanie przyczyny winno nastąpić w piśmie wypowiadającym umowę o pracę.

Wskazanie przyczyny wypowiedzenia nie stanowi jednak elementu oświadczenia woli pracodawcy o wypowiedzeniu umowy i skuteczność tej czynności prawnej nie jest uzależniona od podania przyczyny (por. wyrok Sądu Najwyższego z 21 listopada 2000 r., I PKN 99/00, OSNP 2002, z. 12, poz. 287). W konsekwencji wymóg uzasadnienia wypowiedzenia będzie spełniony również wówczas, gdy poinformowanie pracownika o przyczynie wypowiedzenia nastąpi odrębnym pismem. Pismo to powinno być jednak doręczone pracownikowi nie później niż do momentu, w którym pracownik otrzyma samo oświadczenie o rozwiązaniu umowy o pracę za wypowiedzeniem.

not. m.j.