W małych i średnich firmach płace urosły – menedżerom o kilkanaście procent, pracownikom o kilka

Lepiej zwolnić, niż ciąć pensje

Okazuje się, że i szeregowych pracowników małych firm polski kryzys nie bardzo dotknął. – Ich zarobki wzrosły o blisko 5 proc. w stosunku do poprzedniego roku – mówi „DGP” Renata Kucharska-Kawalec, która przygotowywała raport o małych i średnich przedsiębiorstwach.

W małej firmie szeregowy pracownik zarabiał w ubiegłym roku przeciętnie 2,1 tys. zł miesięcznie, a w średniej 2,4 tys. zł. Wówczas średnia krajowa nieco przekraczała 3 tys. zł.

– Małe i średnie przedsiębiorstwa są niemal w zupełności prywatne, to odgrywa rolę kluczową – twierdzi Jeremi Mordasewicz. Dla prywatnych firm zasadą jest uzależnianie wzrostu wynagrodzeń od wzrostu wydajności. A w sektorze prywatnym wydajność rośnie o 3,5 proc. w skali roku, więc i zarobki muszą rosnąć.

W niektórych przypadkach było też tak, że aby poradzić sobie z problemem kosztów, firmy redukowały zatrudnienie. Bo jak tłumaczy Mordasewicz, w sektorze prywatnym pensje tnie się w ostateczności. Wszystko po to, by nie pogarszać nastrojów pracowników.

Warszawskie eldorado

Kryzys nie zachwiał utrzymującą się od lat tendencją, że najlepiej w kraju zarabia się w Warszawie. Kierownicy dostawali tu w 2009 roku przeciętnie 6,5 tys. zł miesięcznie. Takie zarobki dystansują oczywiście małe miasteczka do 20 tys. mieszkańców, gdzie pensje kierownicze wynosiły 3,4 tys. zł. Jednak nawet duże – liczące między 400 a 850 tys. mieszkańców – ośrodki nie mogą równać się do stolicy. Kierownicy zarabiają tam przeciętnie 4,7 tys. zł, czyli niemal o 30 proc. mniej niż w stolicy.

Mazowsze dystansuje resztę kraju. Dyrektorzy zarabiali tu w 2009 r. 12 tys. zł. To o 74 proc. więcej, niż dostaliby np. w Małopolsce. Szeregowi pracownicy – o jedną czwartą. Powód jest oczywisty – Mazowsze żyje z Warszawy, a stolica to miasto, w którym praktycznie nie ma bezrobocia, za to jest najwięcej kapitału zagranicznego.

A firmy zagraniczne – nawet te średnie i małe – nadal płacą więcej niż ich krajowe odpowiedniczki. Pracownicy szeregowi zarabiają tam o 29 proc. więcej. Szefowie – niemal o połowę więcej.