Wykonywanie pracy w sobotę, będącą dniem wolnym od pracy wynikającym z rozkładu czasu pracy w przeciętnie pięciodniowym tygodniu pracy, dopuszczalne jest tylko w tych przypadkach, w których przepisy dopuszczają pracę w godzinach nadliczbowych. Obecność w pracy w tym dniu uzasadniać może zatem konieczność prowadzenia akcji ratowniczej w celu ochrony życia lub zdrowia ludzkiego, ochrony mienia lub środowiska albo usunięcia awarii bądź szczególne potrzeby pracodawcy.

W zamian za pracę w sobotę pracownik powinien otrzymać inny dzień wolny, bez względu na liczbę godzin przepracowanych w sobotę (art. 1513 k.p.). Termin udzielenia pracownikowi dnia wolnego od pracy powinien zostać z nim uzgodniony i przypadać do końca okresu rozliczeniowego. Jeżeli w sobotę pracownik pracował dłużej niż wynosi dobowa norma czasu pracy, a więc powyżej 8 godzin, oddanie w zamian dnia wolnego w naturze nie wpływa na prawo pracownika do odpowiedniego dodatku za pracę w godzinach nadliczbowych.

Praca świadczona w wolną sobotę w nadgodzinach dobowych uprawnia pracownika oprócz normalnego wynagrodzenia, do dodatku w wysokości 50 proc. wynagrodzenia (art. 1511 par. 1 pkt 2 k.p.). Dzień ten bowiem nie jest niedzielą ani świętem (niebędącym dla pracownika dniem pracy zgodnie z obowiązującym go rozkładem czasu pracy), nie jest też dniem wolnym udzielonym pracownikowi w zamian za pracę w niedzielę lub w święto, zgodnie z obowiązującym go rozkładem czasu pracy, w których to dniach przysługuje dodatek w wysokości 100 proc. wynagrodzenia (zob. wyrok SN z 29 stycznia 2008 r., I PK 196/07, OSNP 2009/7-8/89). Jeśli jednak sobotnie nadgodziny przypadną na porę nocną, pracownik powinien otrzymać dodatek w wysokości 100 proc. (art. 1511 par. 1 pkt 1 lit. a) k.p.).