Należy zauważyć, iż oświadczenie woli pracodawcy o wypowiedzeniu lub rozwiązaniu umowy o pracę bez wypowiedzenia powinno nastąpić na piśmie. Z uwagi na fakt, iż wypowiedzenie jest czynnością jednostronną, nie jest konieczne uzyskanie w tym przedmiocie zgody drugiej strony (pracownika) np. poprzez jego pisemną akceptację wręczonego wypowiedzenia. Zgodnie z art. 300 kodeksu pracy w sprawach nieunormowanych przepisami prawa pracy do stosunku pracy stosuje się odpowiednio przepisy kodeksu cywilnego, jeżeli nie są one sprzeczne z zasadami prawa pracy. Wobec powyższego, stosując odpowiednio przepisy k.c., oświadczenie o wypowiedzeniu umowy o pracę należy uważać za złożone z chwilą, gdy doszło do wiadomości adresata w taki sposób, że mógł zapoznać się z jego treścią (art. 61 k.c.). Zgodnie z ww. przepisami, jeżeli pracodawca zdecyduje się złożyć wypowiedzenie listem poleconym, wówczas chwilą jego złożenia nie jest data nadania przesyłki listowej, lecz data jej odbioru przez pracownika. Pracodawca oświadczenie o wypowiedzeniu umowy o pracę powinien skierować na adres zamieszkania pracownika bądź podany przez niego adres do korespondencji, który znajduje się w aktach osobowych tego pracownika.

W orzecznictwie Sądu Najwyższego można znaleźć pogląd, iż dwukrotne awizowanie przesyłki poleconej zawierającej oświadczenie pracodawcy o rozwiązaniu stosunku pracy stwarza domniemanie faktyczne możliwości zapoznania się z jego treścią, co oznacza przerzucenie na niego ciężaru dowodu braku możliwości zapoznania się z treścią oświadczenia pracodawcy (wyrok z 5 października 2005 r., I PK 37/05). W sytuacji gdy pracownik nie odebrał przesyłki dwukrotnie awizowanej, to na nim spoczywa ciężar dowodu wykazania, iż w danym okresie nie mógł bez swojej winy zapoznać się z oświadczeniem pracodawcy, gdyż np. przebywał w szpitalu.