Zgodnie z art. 15 ustawy z 7 kwietnia 2006 r. o informowaniu pracowników i przeprowadzaniu z nimi konsultacji przy wykonywaniu zadań rada pracowników może korzystać z pomocy osób posiadających specjalistyczną wiedzę. W doktrynie przyjmuje się, że przez specjalistyczną wiedzę należy rozumieć znajomość materii będącej przedmiotem informowania lub konsultacji.

Na mocy art. 16 tej ustawy rada pracowników oraz osoby, z których wiedzy korzysta rada, z mocy ustawy obowiązane są do nieujawniania uzyskanych w związku z pełnioną funkcją informacji stanowiących tajemnicę przedsiębiorstwa, co do których pracodawca zastrzegł obowiązek zachowania ich poufności. Zakazu ujawniania informacji trwa maksymalnie przez trzy lata od dnia zakończenia pełnienia funkcji. Oznacza to, że pracodawca, chcąc się zabezpieczyć przed ujawnieniem przedmiotowych informacji, powinien, przekazując radzie dokumenty, które prawodawca postrzega jako opatrzone klauzulą poufności, skierować do rady pismo, w którym precyzyjnie wskaże zakres informacji poufnych. Nie powinno być to jedno pismo generalne nakładające ogólny obowiązek zachowania w poufności informacji przekazywanych radzie, lecz dokument, który nie będzie budził jakichkolwiek wątpliwości co do tego, które informacje są, a które nie są objęte tajemnicą.

Należy również pamiętać, że w przypadku, w którym pracodawca uważa, że zachodzą w szczególnie uzasadnione okoliczności, może nie udostępnić radzie pracowników określonych informacji. Należy jednak pamiętać, że jeśli rada uzna, że zastrzeżenie poufności informacji lub ich zablokowanie przez pracodawcę jest nieuzasadnione, może wystąpić do sądu rejonowego – sądu gospodarczego z wnioskiem o zwolnienie z obowiązku zachowania poufności.