Artykuł 97 kodeksu pracy nakłada na pracodawcę obowiązek wydania pracownikowi świadectwa pracy. Świadectwo powinno zawierać, między innymi, informacje dotyczące okresu i rodzaju wykonywanej pracy, zajmowanych stanowisk, trybu rozwiązania albo okoliczności wygaśnięcia stosunku pracy, a także inne informacje niezbędne do ustalenia uprawnień pracowniczych i uprawnień z ubezpieczenia społecznego.

W przypadku, o którym mowa w pytaniu, świadectwo pracy jest błędne, gdyż nie zawiera podstawy prawnej rozwiązania stosunku pracy, która jest niezbędna przy ustalaniu prawa do zasiłku dla bezrobotnych. Co do zasady zasiłek dla bezrobotnych nie przysługuje byłemu pracownikowi, jeśli umowa o pracę uległa rozwiązaniu na mocy porozumienia stron bądź na skutek jej wypowiedzenia przez pracownika. W tej sytuacji, a także każdej innej, gdy w świadectwie pracy brak którejś z wymaganych prawem informacji, pracownik może w ciągu siedmiu dni od otrzymania świadectwa pracy wystąpić z wnioskiem do pracodawcy o sprostowanie dokumentu. Nowe świadectwo pracy powinno zostać wystawione pracownikowi w ciągu siedmiu dni.

Jeżeli pracodawca w powyższym terminie nie ustosunkuje się do wniosku pracownika lub powiadomi go na piśmie, że nie zamierza uwzględnić jego prośby, pracownik może w ciągu siedmiu dni wnieść sprawę o sprostowanie świadectwa do sądu pracy. Ponieważ skutkiem wydania niewłaściwego świadectwa pracy była niemożność skorzystania z zasiłku dla bezrobotnych, pracownik ma prawo żądać odszkodowania od pracodawcy z tytułu poniesionej szkody.

Jeśli pracownik zauważył błędy w świadectwie pracy w terminie późniejszym niż siedem dni od jego wystawienia, może również domagać się od pracodawcy ich sprostowania, jednak pracodawca nie ma obowiązku uwzględnić wniosku złożonego po terminie.