Kiedy można skorzystać z urlopu na żądanie

Pracownik przyszedł do pracy i rozpoczął wykonywanie swoich obowiązków. Po kilku godzinach pokłócił się jednak z szefem, a następnie w formie e-mailowej przekazał do kadr wniosek o udzielenie mu w tym dniu urlopu na żądanie i niezwłocznie opuścił miejsce pracy.

– Czy takie zachowanie może być podstawą do dyscyplinarnego zwolnienia go z pracy – pyta pani Marzena z Lublina.

Tak. Zgodnie z ugruntowaną linią orzeczniczą Sądu Najwyższego, wniosek o udzielenie urlopu na żądanie powinien być zgłoszony najpóźniej w dniu rozpoczęcia urlopu, do chwili przewidywanego rozpoczęcia pracy przez pracownika według obowiązującego go rozkładu czasu pracy (por. wyroki SN z 7 lutego 2008 r., II PK 162/07, OSNP 2009/7-8/98 oraz z 15 listopada 2006 r., I PK 128/06, OSNP 2007/23-24/346). Wynika to m.in. z konieczności zapewnienia prawidłowego procesu organizacji pracy. Złożenie wniosku urlopowego w okresie późniejszym nie obliguje pracodawcy do udzielenia urlopu, a co za tym idzie, nieobecność pracownika w pracy może mieć charakter nieusprawiedliwiony.

W takiej sytuacji zachowanie pracownika polegające na opuszczeniu miejsca pracy, po wystosowaniu żądania urlopu, należy traktować jako bezprawne, tj. naruszające podstawowy obowiązek pracowniczy w postaci konieczności przestrzegania ustalonego u pracodawcy czasu pracy. Dopuszczalne jest zatem uznanie, że został spełniony jeden z warunków umożliwiających rozwiązanie umowy o pracę bez wypowiedzenia z winy pracownika.

Sama bezprawność zachowania pracownika nie wystarcza jednak do przypisania naruszeniu obowiązku pracowniczego ciężkiego charakteru, gdyż do spełnienia tego wymogu niezbędny jest znaczny stopień winy pracownika – wina umyślna lub rażące niedbalstwo O istnieniu tej winy wnioskuje się na podstawie całokształtu okoliczności związanych z zachowaniem pracownika. W opisanym przypadku przebieg zdarzenia wskazuje jednak na to, że pracownik umyślnie opuścił miejsce pracy po sporze z przełożonym, co może uzasadniać zwolnienie go w trybie dyscyplinarnym.

Podstawa prawna

Art. 52 par. 1 pkt 1, art. 167² ustawy z 26 czerwca 1974 r. – Kodeks pracy (t.j. Dz.U. z 1998 r. nr 21, poz. 94 z późn. zm.).