Należy zastrzec, iż nie jest możliwe sformułowanie jednolitego katalogu kosztów działania rady, które winien pokrywać pracodawca. Zakres kosztów pokrywanych przez pracodawcę powinien być uzależniony od wielkości i specyfiki danego zakładu pracy.

W celu uniknięcia konfliktu na tle kosztów, najlepszym rozwiązaniem jest precyzyjne uregulowanie tej kwestii w pisemnym porozumieniu pomiędzy radą pracowników a pracodawcą.

W świetle ustawy rada pracowników ustala z pracodawcą m.in. zasady ponoszenia kosztów związanych z wyborem i działalnością rady, w tym kosztów związanych z wykonywaniem niezbędnych ekspertyz. Ponadto zgodnie z ustawą rada może ustalić z pracodawcą zasady pokrywania kosztów związanych z pomocą osób posiadających specjalistyczną wiedzę, z której korzysta .

Pewne spory może wywoływać kwestia tego, czy w sytuacji, gdy rada i pracodawca nie zawarli porozumienia szczegółowo regulującego zasady ponoszenia kosztów działania rady, czy pracodawca ma prawo, czy obowiązek finansowania ekspertyz oraz pokrywania kosztów związanych z pomocą specjalistów zewnętrznych.

Pomimo że w świetle wykładni literalnej ustawy, koszty ekspertyz stanowią koszt działania rady, który powinien ponosić pracodawca, to należy uznać, iż pracodawca nie ma obowiązku finansowania ekspertyz, których zamówienie nie było z nim uzgodnione.

W świetle zapisów ustawy pokrywanie kosztów pomocy specjalistów zewnętrznych nie powinno być uznawane za obowiązek pracodawcy, podobnie jak ponoszenie kosztów szkoleń członków rady.

Pracodawca powinien natomiast zapewnić członkom rady możliwość spotykania się, komunikowania pomiędzy sobą oraz z przedstawicielami pracodawcy. Niekoniecznie musi to oznaczać konieczność utworzenia odrębnego biura rady. Pracodawca powinien również pokrywać konieczne koszty dojazdu oraz noclegu ponoszone przez członków rady w związku ze spotkaniami rady.