W sytuacji jeżeli czas oczekiwania na przeprowadzenie zabiegu lub operacji w kraju jest zbyt długi, a stan zdrowia pacjent ulega pogorszeniu, może on ubiegać się o jego wykonanie w zagranicznym szpitalu. Jeżeli zgodzi się na to prezes NFZ, to jego koszt jest wtedy finansowany ze środków Funduszu.

Zaświadczeniem uprawniającym do uzyskania w innym państwie leczenia lub badań diagnostycznych jest formularz E112.

Starający się o zgodę na leczenie za granicą pacjent wypełnia tylko I część wniosku. Następnie przekazuje ją lekarzowi sprawującemu nad nim opiekę. Lekarz ten musi być specjalistą właściwej dziedziny medycyny i posiadać tytuł naukowy profesora lub doktora habilitowanego. Do niego należy wypełnienie II i III części wniosku, w którym:
• potwierdza konieczność niezwłocznego przeprowadzenia leczenia,
• opisuje aktualny stan zdrowia chorego i przewidywalny dalszy przebieg choroby,
• określa czas oczekiwania uzyskania niezbędnego leczenia w kraju,
• wskazuje zagraniczną placówkę medyczną, gdzie konkretny zabieg powinien być przeprowadzony.

Część wniosku (III) wypełniona przez lekarza musi być przetłumaczona na język angielski lub na język urzędowy państwa, w którym pacjent ma skorzystać z określonego świadczenia medycznego. Należy pamiętać, aby zostało to zrobione przez tłumacza przysięgłego. Do wniosku należy dołączyć wstępny kosztorys leczenia. Następnie wniosek wraz z jego tłumaczeniem oraz kopią dokumentacji medycznej jest przekazywany do właściwego ze względu na miejsce zamieszkania pacjenta oddziału Narodowego Funduszu Zdrowia.