Złe przepisy i brak pieniędzy hamują rozwój telepracy

Trudne rozliczenia

Pracodawcy zatrudniający w charakterze telepracowników osoby niepełnosprawne wskazują natomiast na problemy z rozliczaniem się z powiatowymi urzędami pracy (PUP), które dysponują funduszami na rehabilitację zawodową osób niepełnosprawnych. W 2009 roku środki te wynosiły zaledwie 5 proc. całego ich budżetu. Według Szczepana Wrońskiego, dyrektora departamentu prawnego POPON, pracodawcy ubiegający się o refundację za stworzenie miejsca pracy osobie niepełnosprawnej kierowanej przez urząd (to warunek ubiegania się o refundację) muszą czekać na zwrot zainwestowanych środków nawet pół roku. Jednocześnie pracodawcy ci są zobowiązani do utrzymania takiego miejsca pracy przez 36 miesięcy.

Ponadto telepraca wzmaga wśród pracowników poczucie zagrożenia wynikające z odcięcia od bezpośrednich kontaktów z pracodawcą. Osoby te czują się jak pracownicy drugiej kategorii.

– Zdalna praca nie jest formą zatrudnienia dla każdego. Powinny ją podejmować osoby ceniące swobodę działania, ale jednocześnie dobrze zorganizowane i zdyscyplinowane. Konsekwencją nietrafionej formy zatrudnienia może być wykluczenie z rynku pracy – mówi wprost prof. Andrzej Falkowski, psycholog pracy ze Szkoły Wyższej Psychologii Społecznej w Warszawie.

Konieczne zmiany

Pilną potrzebę poprawy sytuacji na rynku telepracy dostrzega sejmowa Komisja Przyjazne Państwo. Jak informowaliśmy w DGP, zleciła ona prawnikom opracowanie nowych przepisów, które byłyby korzystniejsze zarówno dla pracodawców, jak i dla pracowników. Prace nad projektem trwają.

Zdaniem Marcina Czarneckiego, z Kancelarii Sójka & Maciak Adwokaci, polski ustawodawca, powołujący się na Dyrektywę UE nr 90/270/EEC z 29 maja 1990 r. w sprawie minimalnych wymagań w dziedzinie bezpieczeństwa i ochrony zdrowia przy pracy z urządzeniami wyposażonymi w monitory ekranowe, dokonał nadinterpretacji przepisów. Dyrektywa nie wymaga bowiem od pracodawców dbałości o bezpieczny i higieniczny stan pomieszczeń pracy ani zapewnienia odpowiednich urządzeń higienicznosanitarnych, jeżeli telepracownik pracuje w domu.

Według Marcina Czarneckiego problem braku zainteresowania telepracą wynika w Polsce raczej z rozczarowania części pracodawców faktem, że, poza wyjątkami, do telepracownika odnoszą się wszystkie przywileje pracownicze, natomiast korzyści dla firmy z zastosowania tej formy zatrudnienia są niewystarczająco eksponowane.

Problem ten dostrzega również Polska Agencja Rozwoju Przedsiębiorczości (PARP) i dlatego jeszcze w tym kwartale rozpocznie ona ogólnopolską kampanią medialną promującą telepracę. Będzie ona poprzedzać nabór 700 firm na bezpłatne szkolenia w zakresie tworzenia zdalnych miejsc pracy. Program ma ruszyć w maju 2010 roku. Niestety, to jedyny projekt bezpośrednio dotyczący telepracy przewidziany aż do 2013 roku.