Sąd może uzupełnić wyrok tylko na podstawie wniosku jednej ze stron postępowania (pracownika lub pracodawcy). Dopuszczalność uzupełnienia wyroku jest konsekwencją zasady, zgodnie z którą sąd pracy powinien orzec (negatywnie lub pozytywnie) o całości żądania powoda. Chodzi zatem o ustosunkowanie się sądu pracy do każdego żądania zgłoszonego przez powoda bądź to w pozwie lub innych pismach procesowych, bądź zgłoszonego ustnie na rozprawie.

Każda ze stron postępowania może wnosić o uzupełnienie wyroku, jeśli sąd nie orzekł o całości żądania czy o natychmiastowej wykonalności wyroku albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które powinien był zamieścić z urzędu. Jeśli zatem przykładowo pracownik domagał się przed sądem pracy odszkodowania za niezgodne z prawem wypowiedzenie umowy o pracę z ustawowymi odsetkami, a sąd zasadził to odszkodowanie bez odsetek, wówczas pracownik może złożyć wniosek o uzupełnienie wyroku w tym zakresie. Podobnie, jeśli sąd pracy zasądzając jakąkolwiek należność na rzecz pracownika nie nadał rozstrzygnięciu rygoru natychmiastowej wykonalności w tym zakresie do wysokości trzech miesięcznych pensji pracownika (choć powinien to zrobić z urzędu, nawet bez wniosku pracownika), może on wnosić o uzupełnienie orzeczenia poprzez nadanie takiego rygoru.

Uzupełnienie wyroku może też nastąpić w zakresie kosztów postępowania. Obowiązuje tutaj zasada, że jeśli sąd - pomimo zgłoszonego przez stronę w tym zakresie żądania - nie orzekł w ogóle w wyroku o kosztach procesu, wówczas strona powinna złożyć wniosek o uzupełnienie wyroku. Jeśli natomiast sąd orzekł o kosztach, ale uwzględnił je tylko w części i nie oddalił reszty, wówczas strona może złożyć zażalenie na zawarte w takim wyroku postanowienie o kosztach (por. uchwała SN z 11 grudnia 1972 r., III PZP 14/72, OSNC 1972/12/215).

Wniosek o uzupełnienie wyroku strona składa w terminie 14 dni od doręczenia wyroku, gdy takie doręczenie następuje z urzędu (np. w wyroku zaocznym), a w pozostałych przypadkach - od daty ogłoszenia wyroku. Wniosek o uzupełnienie wyroku, złożony przez strony po upływie tego terminu, podlega odrzuceniu (zob. postanowienie SN z 28 listopada 1989 r., I CZ 270/89).

Jeśli strona nie zdążyła złożyć wniosku o uzupełnieniu wyroku w ustawowym terminie 14 dni, może wystąpić z nowym pozwem co do pominiętego przez sąd pracy żądania (oprócz rozstrzygnięcia o kosztach procesu i rygorze natychmiastowej wykonalności, które mogą zastać zamieszczone tylko w pierwotnym orzeczeniu).

ANDRZEJ MAREK

sędzia Sądu Okręgowego w Legnicy