Pracodawca musi uzyskać zgodę zarządu zakładowej organizacji związkowej, aby wypowiedzieć lub rozwiązać stosunek pracy z członkiem związku zawodowego imiennie wskazanym uchwałą zarządu lub z innym pracownikiem będącym członkiem danej zakładowej organizacji związkowej, upoważnionym do reprezentowania tej organizacji wobec pracodawcy. Tak stanowi art. 32 ust. 1 ustawy o związkach zawodowych. Wyrokiem z dnia 23 lutego 2005 r. (III PK 77/04, OSNP 2005/21/331), Sąd Najwyższy doprecyzował moment, od którego uprawnienie to przysługuje. Zdaniem SN pracownik jest chroniony przed zwolnieniem dopiero od chwili zawiadomienia pracodawcy o podjętej uchwale umocowanego organu w tej sprawie. Wskazanie reprezentanta ma zatem charakter konstytutywny, co oznacza, że dopóki pracodawca nie zostanie poinformowany o jego wyborze, nie jest zobligowany do występowania do zarządu związku zawodowego o wyrażenie zgody na jego zwolnienie.

Za tą tezą przemawia również treść rozporządzenia ministra gospodarki, pracy i polityki społecznej z 16 czerwca 2003 r. (Dz.U. nr 108, poz. 1013), dotyczące m.in. powiadamiania pracodawcy o pracownikach chronionych przed zwolnieniem. Stanowi ono, że zarząd oraz komitet założycielski zakładowej organizacji związkowej imiennie (i na piśmie) wskazują pracodawcy pracowników, których stosunek pracy podlega ochronie, o której mowa w art. 32 ust. 1 ustawy o związkach zawodowych. Oświadczenie zarządu związku o objęciu ochroną, wynikająca z art. 32 ust. 1 ustawy o związkach zawodowych, wymaga formy pisemnej.

Wskazanie pracowników chronionych powinno zawierać odpis uchwały zarządu organizacji związkowej imiennie określającej działaczy korzystających ze szczególnej ochrony. Zatem aby skutecznie objąć ochroną działaczy związkowych, zarząd związku musi przedstawić pracodawcy w formie pisemnej oświadczenie o ochronie wynikającej z art. 32 ust 1 ustawy o związkach zawodowych wraz z odpisem uchwały.