Pracownik, który przyjął dziecko w wieku do siódmego roku życia na wychowanie i wystąpił do sądu z wnioskiem o wszczęcie postępowania w sprawie jego przysposobienia, ma prawo do urlopu na warunkach urlopu macierzyńskiego. Przysługuje on przez:

● 20 tygodni w przypadku przyjęcia jednego dziecka,

● 31 tygodni w przypadku jednoczesnego przyjęcia dwojga dzieci,

● 33 tygodni w przypadku jednoczesnego przyjęcia trojga dzieci,

● 35 tygodni w przypadku jednoczesnego przyjęcia czworga dzieci,

● 37 tygodni w przypadku jednoczesnego przyjęcia pięciorga i więcej dzieci.

Urlop w takim wymiarze otrzyma także pracownik, gdy na wychowanie przyjmie dziecko nie starsze niż dziesięciololetnie, jeżeli ze względu na stan jego zdrowia podjęto decyzję o odroczeniu obowiązku szkolnego.

W przypadku przyjęcia na wychowanie jednorazowo więcej niż jednego dziecka o wymiarze urlopu na warunkach urlopu macierzyńskiego decyduje liczba dzieci w wieku nieprzekraczającym siedmiu (dziesięciu) lat. Istotne jest również to, że urlop na warunkach urlopu macierzyńskiego przysługuje nie dłużej niż do ukończenia przez dziecko siódmego (dziesiątego) roku życia, nie krócej jednak niż przez okres dziewięciu tygodni. Zatem minimalny wymiar urlopu na warunkach urlopu macierzyńskiego wynosi dziewięć tygodni.

Powyższe zasady nabycia prawa do urlopu na warunkach urlopu macierzyńskiego stosuje się także w przypadku przyjęcia na wychowanie dziecka (dzieci) w ramach rodziny zastępczej, z wyjątkiem rodziny zastępczej zawodowej niespokrewnionej z dzieckiem.

Pracownikowi, pracownicy przyjmującym dziecko na wychowanie przysługuje przez okres urlopu na warunkach urlopu macierzyńskiego zasiłek macierzyński.