Kodeks pracy uprawnia pracownika do wnioskowania o udzielenie mu urlopu bezpłatnego w związku z jego osobistymi potrzebami. Jest to specyficzny rodzaj zwolnienia od pracy mającego konsekwencje nie tylko w zakresie uprawnień związanych ze stosunkiem pracy, ale i w sferze ubezpieczenia społecznego pracownika.

O przyznaniu urlopu decyduje pracodawca

Pojęcie urlopu bezpłatnego pojawia się w różnych przepisach prawa i w zależności od konkretnej regulacji prawnej jego udzielenie jest obowiązkiem pracodawcy lub też nie. Kodeks pracy, normując instytucję urlopu bezpłatnego udzielanego w celach osobistych pracownika, nie nakłada na pracodawcę obowiązku jego udzielenia. Decyzja w tym przedmiocie leży bowiem w jego gestii. Jest to więc zasadniczo odmienna sytuacja niż w przypadku urlopu wypoczynkowego, który przysługuje z mocy prawa w wymiarze ustalonym zgodnie z przepisami kodeksu pracy.

Innymi słowy wniosek o urlop bezpłatny nie jest wiążący dla pracodawcy, który może zarówno przychylić się do niego, jak i go odrzucić. Dlatego też nie bez znaczenia jest, w jaki sposób pracownik uzasadni potrzebę uzyskania zwolnienia od pracy. Istotna jest także ocena pracodawcy co do wpływu nieobecności pracownika na tok pracy. Jeżeli więc argumenty wskazane we wniosku nie przekonają pracodawcy, pracownik nie będzie mógł skorzystać z urlopu bezpłatnego. Nie ma on bowiem prawnych możliwości przymuszenia pracodawcy do zmiany jego decyzji.

To jest tylko część artykułu, zobacz pełną treść w e-wydaniu Dziennika Gazety Prawnej: Jak udzielać urlopów bezpłatnych dla celów osobistych pracownika.

W pełnej wersji dowiesz się więcej na temat:

Konieczności złożenia przez pracownika pisemnego wniosku

Możliwości nie wypłacania wynagrodzenia pracownikowi

Nie odprowadzania składek ubezpieczeniowych przez pracodawcę

Długości urlopu do ustalenia przez strony

Zobacz nowy dodatek Dziennika Gazety Prawnej: Ekspert GP.