Firmy mogą ubiegać się w urzędach pracy o refundację za zatrudnienie bezrobotnego. Maksymalna jej kwota odpowiada sześciokrotności przeciętnego wynagrodzenia (obecnie 18,5 tys. zł). Okazuje się jednak, że niektórzy przedsiębiorcy rezygnują z refundacji, bo trudno im spełnić niektóre jej przesłanki określone w przepisach.

– Chodzi o obowiązek zatrudnienia skierowanego bezrobotnego przez 24 miesiące – mówi Krystyna Inicka z urzędu pracy w Bytomiu.

Firma, która otrzyma z Funduszu Pracy refundację na doposażenie lub wyposażenie stanowiska pracy bezrobotnego, musi zatrudniać go w pełnym wymiarze czasu pracy przez dwa lata. Przedsiębiorca zobowiązuje się także do utrzymania przez ten czas stanowisk pracy utworzonych w związku z przyznaną refundacją. Jeśli więc zwolni bezrobotnego albo on sam odejdzie z pracy, to i tak będzie musiała zatrudnić kolejnego bezrobotnego.

Przedsiębiorca musi też zabezpieczyć zwrot kwoty refundacji w razie, gdyby niedotrzymał warunków umowy. Formami zabezpieczenia może być poręczenie, weksel z poręczeniem wekslowym (aval), gwarancja bankowa, zastaw na prawach lub rzeczach, blokada rachunku bankowego albo akt notarialny o poddaniu się egzekucji przez dłużnika.

– Czasami firmy mają problemy z przedstawieniem zabezpieczenia udzielonej pomocy finansowej przez urząd – mówi Małgorzata Piskorska z Urzędu Pracy w Zielonej Górze.

Często preferowaną przez urzędy formą zabezpieczenia jest poręczenie.

– Poręczycielem może być osoba, która ma przychód odpowiadający co najmniej 60 proc. przeciętnego wynagrodzenia – mówi Małgorzata Piskorska.

Szczegółowe przepisy o przyznawaniu refundacji zawarte są w rozporządzeniu ministra pracy i polityki społecznej z 17 kwietnia 2009 r. w sprawie dokonywania refundacji kosztów wyposażenia lub doposażenia stanowiska pracy dla skierowanego bezrobotnego oraz przyznawania bezrobotnemu na podjęcie działalności gospodarczej (Dz.U. z 2009 r. nr 62, poz. 512).

Przedsiębiorca, który chce otrzymać refundację, musi złożyć wniosek do starosty za pośrednictwem urzędu pracy. Starosta w ciągu 30 dni pisemnie informuje przedsiębiorcę o jej przyznaniu lub odmowie. Wnioskodawca nie może odwołać się od rozstrzygnięcia starosty, które jest dla niego negatywne. Podstawą refundacji jest umowa między starostą i pracodawcą.