Wzrastająca liczba pracowników spoza Polski wymaga obecności w firmach doradców do spraw integracji obcokrajowców.

– Taki specjalista jest tłumaczem kultur. Pomaga przedstawicielom innych narodowości poznać i zrozumieć naszą kulturę, a przedstawicielom naszej kultury poznać i zrozumieć inne – wyjaśnia Maria Rółkowska z Uniwersytetu Warmińsko-Mazurskiego.

Zapotrzebowanie na specjalistów ds. komunikacji rośnie w firmach międzynarodowych, administracji europejskiej, instytucjach zajmujących się imigrantami, wyższych uczelniach, dziennikarstwie międzynarodowym, public relations oraz działalności dyplomatycznej.

W Polsce trend ten nie jest jeszcze tak silny jak na Zachodzie.

Reuters, jedna z największych agencji prasowych, zatrudnia w Polsce 10 proc. obcokrajowców i nie korzysta ze wparcia doradców.

– Partnerstwo wielokulturowe wymaga wzajemnej życzliwości, zrozumienia drugiej strony i współpracy, a do tego potrzebna jest wiedza z komunikacji międzykulturowej – wyjaśnia Grzegorz Dziemidowicz, ambasador RP.

Aby wykonywać tę pracę, trzeba znać bardzo dobrze co najmniej jeden język obcy, posiadać kilkuletnie doświadczenie w pracy z przedstawicielami różnych kultur. Niezbędna jest umiejętność nawiązywania kontaktów, tolerancja, asertywność i cierpliwość. Warto też ukończyć kurs komunikacji międzykulturowej. W Polsce studia podyplomowe na tym kierunku oferuje m.in. Instytut Dziennikarstwa i Komunikacji Społecznej Uniwersytetu Warmińsko-Mazurskiego w Olsztynie. Za trzy semestry nauki słuchacz płaci 4,5 tys. zł. Absolwent takiego kursu, w połączeniu z głównym kierunkiem swoich studiów, będzie lepiej przygotowany do pracy m.in. na stanowiskach menedżera public relations, rzecznika prasowego, specjalisty ds. komunikacji zewnętrznej, doradcy ds. stosunków międzynarodowych, dziennikarza, specjalisty od wizerunku czy negocjatora.

Wynagrodzenie specjalisty ds. komunikacji międzykulturowej wynosi od 3 do 10 tys. zł miesięcznie.

Zawody

W cyklu profesje z przyszłością pisaliśmy już m.in. o: kontrolerach ruchu lotniczego, infobrokerach, aktuariuszach, osobistych trenerach sportowych, architektach krajobrazu, asystentach osób niepełnosprawnych i ekspertach od zagrożeń publicznych.