Biorąc pod uwagę orzecznictwo Sądu Najwyższego, można uznać, że pracownik, który podejmuje się obowiązków wymagających specjalnych umiejętności, tym samym składa zapewnienie wobec zakładu pracy, że przyjętym na siebie obowiązkom podoła. Analizując przedstawiony stan faktyczny, można dojść do przekonania, że gorsze wyniki sprzedaży świadczą o tym, że pracownik nie radzi sobie z powierzonymi obowiązkami, tj. nie potrafi samodzielnie koordynować działania oddziału.

W wyroku z 2 października 1996 r. (I PRN 69/96, OSNAPiUS 1997/10/163) Sąd Najwyższy uznał, że wypowiedzenie umowy o pracę pracownikowi samodzielnie organizującemu wykonywanie swoich obowiązków uzasadnia nieuzyskiwanie wyników porównywalnych z innymi pracownikami niezależnie od tego, czy było to spowodowane niestarannym wykonywaniem pracowniczych obowiązków, czy też przyczynami obiektywnymi, leżącymi po stronie pracownika. Oznacza, to że jeżeli tylko gorsze wyniki sprzedaży nie są uzasadnione innymi przyczynami w postaci np. położenia sklepu, rodzaju i jakości oferowanych produktów, pracodawca może wypowiedzieć umowę o pracę z tym pracownikiem.

PODSTAWA PRAWNA

● Art. 30 par. 1 ust. 2 ustawy z 26 czerwca 1974 – Kodeks pracy (t.j. Dz.U. z 1998 r. nr 21, poz. 94 z późn. zm.).