Zgodnie z przepisem art. 42 par. 3 kodeksu pracy pracownik może odmówić przyjęcia zaproponowanych mu w wypowiedzeniu zmieniającym nowych warunków pracy lub płacy. Oświadczenie o odmowie przyjęcia zaproponowanych warunków powinno zostać złożone pracodawcy przed upływem połowy okresu wypowiedzenia. Jeśli jednak pracownik w wypowiedzeniu zmieniającym nie został pouczony o przysługującym mu uprawnieniu, oświadczenie takie może złożyć do końca okresu wypowiedzenia.

Odmowa przyjęcia zaproponowanych warunków oznacza, że umowa o pracę rozwiązuje się z upływem okresu wypowiedzenia. Jeśli natomiast pracownik takiego oświadczenia pracodawcy nie złożył, po upływie okresu wypowiedzenia stosunek pracy będzie kontynuowany na nowych warunkach. W tym ostatnim przypadku kontynuacja stosunku pracy będzie niezależna od tego, czy pracownik wniósł odwołanie od takiego wypowiedzenia do sądu pracy, czy też nie.

Jak stwierdził Sąd Najwyższy (wyrok z 13 marca 1997 r., I PKN 41/97, OSNP 1997/24/493, OSP 1998/2/46), wniesienie przez pracownika, któremu wypowiedziano dotychczasowe warunki pracy lub płacy, odwołania od tego wypowiedzenia do sądu pracy nie jest równoznaczne z odmową przyjęcia zaproponowanych warunków. Dla swojej skuteczności oświadczenie takie powinno zostać złożone bezpośrednio pracodawcy i nie może być domniemywane z faktu złożenia odwołania do sądu.

Odwołanie do sądu pracy oznacza natomiast poddanie sądowi rozstrzygnięcia zasadności i legalności dokonanego wypowiedzenia zmieniającego. Do wypowiedzenia zmieniającego odpowiednie zastosowanie znajdują przepisy o wypowiedzeniu umowy o pracę. Pracownik zatem może dochodzić uznania bezskuteczności wypowiedzenia, a jeżeli umowa uległa już rozwiązaniu - o przywrócenia do pracy na poprzednich warunkach albo o odszkodowanie.