Tak

Powinien pan zgłosić ten fakt inspektorowi pracy i inspektorowi sanitarnemu (art. 235 par. 1 k.p.). Wymagane jest też wykonanie u innych pracowników, zatrudnionych na stanowiskach stwarzających podobne zagrożenie, badań ukierunkowanych na wczesną diagnostykę ewentualnych zmian chorobowych. Prawo stawia także szczególne wymagania pracodawcom, których pracownicy pracują przy przekroczonych najwyższych dopuszczalnych stężeniach i natężeniach czynników szkodliwych dla zdrowia. Wówczas pracodawca ma obowiązek: monitorować stan zdrowia tych pracowników i szkolić wszystkich podwładnych w zakresie ochrony przed zagrożeniami. O tym, czy osobę, u której stwierdzono chorobę zawodową, należy przenieść na inne stanowisko pracy, decyduje wyłącznie lekarz. Jeżeli poleci on przeniesienie, to pracodawca musi polecenie wykonać, a pracownik musi się temu bezwzględnie podporządkować. Odmowa może być uznana za ciężkie naruszenie podstawowych obowiązków pracowniczych (z art. 52 par. 1 pkt 1 k.p.), a to oznacza, że pracodawca ma prawo rozwiązać umowę o pracę bez wypowiedzenia z winy pracownika (zob. wyrok SN z 1 grudnia 1999 r., sygn. akt I PKN 425/99, OSNP 2001 r. nr 8, poz. 263).

PODSTAWA PRAWNA

■ Art. 52 par. 1 pkt 1, art. 235 par. 1 ustawy z 26 czerwca 1974 r. Kodeks pracy (t.j. Dz.U. z 1998 r. nr 21, poz. 94 z późn. zm.).