Tak

Zakład Ubezpieczeń Społecznych postąpił prawidłowo, gdyż przywrócił prawo do renty z tytułu niezdolności do pracy.

Gdy ubezpieczony ponownie nabywa prawo do renty z tytułu niezdolności do pracy, podstawę wymiaru tego świadczenia stanowi wyłącznie podstawa wymiaru wcześniej pobieranego świadczenia. Oznacza to, że ubezpieczony, który ponownie złożył wniosek o rentę, do której miał już ustalone prawo, może mieć ustaloną podstawy wymiaru ponownie, ale w ramach przeliczenia podstawy wymiaru. Nowo obliczony wskaźnik wysokości podstawy wymiaru z dziesięciu kolejnych lat kalendarzowych poprzedzających rok, w którym zgłoszono wniosek, wybranych z ostatnich 20 lat podlegania ubezpieczeniom, lub też z 20 dowolnie wybranych lat z całego okresu podlegania ubezpieczeniu, musi być jednak wyższy od ostatnio obliczonego.

Przyjęcie do obliczenia podstawy wymiaru zarobków przynajmniej w części z przypadających po przyznaniu renty z tytułu niezdolności do pracy może powodować ustalenie wysokości renty od nowej kwoty bazowej.

PODSTAWA PRAWNA

■  Art. 21 ust. 2 pkt 2, art. 110-111 ustawy z 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (t.j. Dz.U. z 2004 r. nr 39, poz. 353 z późn. zm.).