Na wczorajszym posiedzeniu Rada Ministrów przyjęła projekt ustawy określający, które dodatkowe składniki wynagrodzenia nie wchodzą do podstawy wyliczenia zasiłku chorobowego pracownika. Chodzi o projekt nowelizacji ustawy z 25 czerwca 1999 r. o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa (Dz.U. z 2005 r. nr 31, poz. 267 z późn. zm.).

Zgodnie z nim do podstawy wymiaru zasiłku i wynagrodzenia chorobowego nie wlicza tych składników, do których się pracownik zachowuje prawo w czasie ich pobierania zgodnie z postanowieniami układów zbiorowych lub przepisami o wynagradzaniu. Ponadto muszą one zostać mu wypłacone. Takie rozwiązanie ma zapobiegać podwójnemu wypłaceniu danego składnika wynagrodzenia w okresie niezdolności do pracy – raz jako składnika wynagrodzenia, do którego pracownik zachował prawo, i drugi raz jako część wynagrodzenia chorobowego lub zasiłku chorobowego. Projekt ustawy realizuje wyrok Trybunału Konstytucyjnego z 24 czerwca 2008 r., sygn. akt SK 16/06 (Dz.U. nr 119, poz. 771).

Do momentu wydania tego wyroku ZUS i firmy inaczej niż Trybunał interpretowały art. 41 ust. 1 ustawy. Uznawali, że uregulowania wewnętrzne pracodawcy (układ albo regulamin wynagradzania) musiały zawierać wyraźne postanowienie, że dany składnik wynagrodzenia zostanie zmniejszony, aby był on uwzględniony w podstawie wymiaru zasiłku. A w wielu firmach nie był on uwzględniany, dlatego że niektóre regulaminy nic na ten temat nie mówiły albo były niejasne. W efekcie, jak zaznaczył Trybunał, pracownik płacił wyższą, bo naliczaną od wszystkich składników wynagrodzenia składkę, a otrzymywał niższy zasiłek (wynagrodzenie).