Pracownika sezonowego przy pracach w ogrodnictwie czy budownictwie możemy zatrudnić na podstawie umowy na czas określony, na czas wykonywania określonej pracy (np. zbiorów) lub umowy na okres próbny. Najczęściej praktykowane jest podpisanie sezonowej umowy na czas określony. Pozwala ona wyeliminować ewentualne spory o oznaczenie okresu początkowego i końcowego sezonu, na który została zawarta umowa. W takiej umowie wystarczy umieszczenie postanowienia co do czasu jej trwania i stwierdzenie, iż jest to umowa sezonowa.

Artykuł 251 kodeksu pracy mówi, że umowę sezonową na czas określony można zawierać praktycznie nieograniczoną ilość razy i zawarcie trzeciej umowy na czas określony nie będzie oznaczało automatycznego jej przekształcenia w umowę na czas nieokreślony.

Zakaz dyskryminacji

Przy umowie na czas określony pracownik sezonowy nabywa prawo do urlopu na analogicznych zasadach jak pracownik zatrudniony na umowę na czas nieokreślony, tzn. w wymiarze odpowiednio 20 lub 26 dni.

W przypadku zatrudnienia pracownika na okres dwóch miesięcy nabędzie on prawo do urlopu w liczbie dni, odpowiadającej 2/12 wymiaru 20 lub 26 dni.

Zatrudniając pracownika sezonowego, wykonującego taką samą pracę, o tej samej wartości, jak pracownik zatrudniony na czas nieokreślony, należy pamiętać o zrównaniu obu wynagrodzeń. Wynagrodzenie pracowników sezonowych powinno się składać z tych samych elementów (także prawo do premii) co wynagrodzenie szeregowych pracowników firmy.

Pracodawca jest też zobowiązany do skierowania takiego pracownika na wstępne badania lekarskie (lub badania sanitarno-epidemiologiczne) oraz przeszkolenie w zakresie BHP. Musi też wydać mu odzież i obuwie robocze, a także zapewnić środki ochrony indywidualnej.

Rozliczenie czasu pracy

W ciągu siedmiu dni od zawarcia umowy o pracę sezonową pracodawca musi pisemnie poinformować pracownika o obowiązującej go dobowej i tygodniowej normie czasu pracy, o tym, w jakim terminie będzie mu wypłacane wynagrodzenie, ilości przysługującego urlopu, długości wypowiedzenia, sposobie potwierdzania przybycia i obecności w pracy, pracy w nocy.

W ciągu siedmiu dni jest on też zobowiązany do zgłoszenia pracownika sezonowego do ubezpieczenia zdrowotnego i ubezpieczeń społecznych.

Jeśli pracownik sezonowy będzie wykonywał pracę np. ponad obowiązujące normy czasu pracy, pracodawca zobowiązany będzie do wypłacania również dodatku za pracę w godzinach nadliczbowych. W przypadku zatrudnienia osób młodocianych (od 16 do 18 roku życia) należy pamiętać o możliwości powierzania im jedynie prac lekkich.

Jest zakaz zatrudniania młodocianych w godzinach nadliczbowych oraz w nocy. Wymiar ich czasu pracy w okresie ferii szkolnych nie może też przekraczać siedmiu godzin na dobę i 35 godzin w tygodniu.