Program Powrót do pracy (Back to Work Allowance Scheme) ma za zadanie zachęcić do ponownego podjęcia zatrudnienia osoby otrzymujące świadczenia socjalne. Umożliwia on zachowanie (przez okres do trzech lat) prawa do części świadczeń po powrocie do pracy. Beneficjent może też otrzymywać w tym czasie dodatkowe świadczenia.

Zachowane w części świadczenie jest nazywane zasiłkiem na powrót do pracy (Back to Work Allowance). Świadczenie nie podlega opodatkowaniu ani składkom na ubezpieczenie społeczne PRSI (pay-related social insurance).

Dla kogo zasiłek

Beneficjentem zasiłku na powrót do pracy może być osoba, która ma 23 lata lub więcej, która jest bezrobotna od dwóch lat oraz ma prawo do dodatku dla bezrobotnych. Zasiłek na powrót do pracy może otrzymać również osoba (bez względu na wiek), która jest uprawniona przez 15 miesięcy do jednego z szeregu wymienionych świadczeń (lub 12 miesięcy w przypadku osób mających 50 lat lub więcej). Na liście świadczeń znajdują się m.in.:

● dodatek rolniczy (farm assist),

● zasiłek przedemerytalny (pre-retirement allowance),

● dodatek na rodzinę niepełną (one parent family payment),

● zasiłek dla opiekunów osób niepełnosprawnych lub chorych (carer's allowance) - pod warunkiem że beneficjent tego świadczenia nie jest już opiekunem,

● dodatek z tytułu niepełnosprawności (disability allowance).

Osobną kategorię uprawnionych do zasiłku na powrót do pracy stanowią osoby pobierające zasiłek chorobowy przez co najmniej trzy lata.

Także pracodawca biorący udział w programie Powrót do pracy musi spełnić odpowiednie warunki. Oferowana praca powinna rokować perspektywy na zamianę na pracę stałą oraz nie powinna zastępować żadnego z istniejących w firmie miejsc pracy. Jej zakres czasowy powinien wynosić co najmniej 20 godzin tygodniowo przez 12 miesięcy. Przy ocenie kwalifikacji do programu Powrót do pracy nie są zaliczane do stanu zatrudnienia w firmie krótkoterminowe, sezonowe miejsca pracy czy praca na zlecenie.

Wysokość świadczenia

Beneficjent dodatku otrzymuje świadczenie przez trzy lata. W pierwszym roku jest to 75 proc. tygodniowego świadczenie socjalnego, w drugim roku - 50 proc., a w trzecim - 25 proc. Poza tym beneficjent otrzymuje w tym trzyletnim okresie dodatkowe świadczenia, pod warunkiem że budżet domowy jest mniejszy niż 317,43 euro brutto tygodniowo.

Dochód z dodatku dla podejmujących ponownie pracę oraz dodatek dla rodzin o niskich dochodach FIS (family income supplement) nie jest brany pod uwagę przy podliczaniu budżetu domowego.

Dodatkowe świadczenia obejmują m.in.:

● dodatek na paliwo (fuel allowance),

● dodatek świąteczny (christmas bonus),

● kartę medyczną (medical card),

● dodatek żywieniowy (diet supplement),

● zapomogę na wyprawkę dla ucznia.

Jak się ubiegać

Zanim beneficjent świadczenia rozpocznie pracę, należy wypełnić odpowiedni formularz BTW1 dostępny w lokalnym biurze opieki społecznej (Social Welfare Local Office). W razie problemów z jego wypełnieniem pomóc może pracownik biura. Jeśli przyszły beneficjent zasiłku na powrót do pracy otrzymuje już zasiłek dla bezrobotnych (jobseeker's allowance, jobseeker's benefit) lub zasiłek przedemerytalny (pre-retirement allowance), wówczas należy wypełnić aplikację i wrócić do lokalnego biura opieki społecznej, składając tam powyższą aplikację.

Ministerstwo spraw socjalnych i rodzinnych (Department of Social and Family Affairs) wymaga, aby zawiadomienie o powrocie do pracy wpłynęło z 14-dniowym wyprzedzeniem. Osoby, które pobierają inne świadczenia niż zasiłek dla bezrobotnych lub zasiłek przedemerytalny, powinny przesłać wypełniony formularz do ministerstwa spraw socjalnych i rodzinnych (tel. kontaktowy 071 967 2698).

Ważne!

Jeśli osoba kwalifikuje się do programu Powrót do pracy, ale nie ma zamiaru z niego skorzystać, beneficjentem świadczenia może zostać jej małżonek lub partner

200 tys. Polaków przebywało w Irlandii ponad 3 miesiące w 2007 roku

PRZYDATNY ADRES

www.welfare.ie