Jeżeli rozwiązanie stosunku pracy nastąpiło bez zachowania okresu wypowiedzenia z powodu niezdolności do pracy wskutek choroby trwającej dłużej niż łączny okres pobierania z tego tytułu wynagrodzenia i zasiłku oraz pobierania świadczenia rehabilitacyjnego przez pierwsze trzy miesiące, pracodawca powinien w miarę możliwości ponownie zatrudnić pracownika. Oczywiście o ile taki pracownik, zgodnie z art. 53 k.p. par. 5 kodeksu pracy, w okresie sześciu miesięcy od dnia rozwiązania umowy zgłosi swój powrót do pracy niezwłocznie po ustaniu tych przyczyn. Określenie pracodawca powinien w miarę możliwości zatrudniać pracownika oznacza w istocie obowiązek zatrudnienia pracownika. Muszą jednak zostać spełnione warunki określone we wspomnianym przepisie.

Po pierwsze, pracodawca musi mieć faktycznie możliwość zatrudnienia pracownika. O tym, czy taka możliwość istnieje, będzie świadczyła np. powadzona przez pracodawcę rekrutacja na stanowisko, na którym pracownik był zatrudniony lub które odpowiada kwalifikacjom podwładnego.

Po drugie, pracownik w terminie sześciu miesięcy od dnia rozwiązania umowy o pracę musi zgłosić swój powrót do pracy niezwłocznie po ustaniu przyczyn rozwiązania umowy.

Jeśli oba tę warunki zostały spełnione, pracodawca będzie musiał ponownie zatrudnić tę osobę. Jeśli odmówi zatrudnienia, wówczas pracownikowi będzie przysługiwało prawo odwołania do sądu pracy i dochodzenia nawiązania stosunku pracy. Odwołanie należy złożyć w terminie 14 dni od dnia otrzymania zawiadomienia o odmowie ponownego zatrudnienia. Wyrok uwzględniający powództwo, tj. nakazujący zatrudnić pracownika, nie będzie równoznaczny z nawiązaniem stosunku pracy. Nawiązanie stosunku pracy dojdzie do skutku w chwili ponownego zawarcia umowy o pracę. Umowa taka nie musi zostać zawarta na warunkach identycznych jak poprzednio obowiązujące.