Coach to osobisty trener, mentor i psycholog w jednej osobie. Nie musi mieć własnych wybitnych wyników w dziedzinie, która jest przedmiotem jego aktywności. Niemniej powinien mieć odpowiednie w niej doświadczenie. Podobnie jak w sporcie - dobry trener piłkarski nie musi mieć na swoim koncie tytułu mistrza świata, aby osiągnąć ze swoim zespołem sukces, ale na futbolu powinien się znać. Najistotniejsze są kwalifikacje coacha związane z moderowaniem procesu uczenia się i rozwoju podopiecznego.

Narzędzie rozwoju

Celem indywidualnej współpracy z coachem jest najczęściej rozwój umiejętności przywódczych i zwiększenie samodzielności osób na stanowiskach menedżerskich. Korzystają z niej głównie prezesi i menedżerowie ponoszący znaczącą odpowiedzialność w biznesie.

- Coaching nie jest kolejną modą, ale skutecznym narzędziem rozwoju osobistego. Można się spodziewać, że wśród polskich firm praktyka ta będzie się stawać coraz popularniejszym sposobem inwestowania w rozwój kluczowych pracowników - twierdzi Dariusz Chełmiński z House of Skills.

Dwa kierunki studiów

W Polsce działa kilkuset coachów. Mimo to nie ma rodzimych ośrodków oferujących teoretyczne i praktyczne przygotowanie do prowadzenia takiej aktywności. Jesienią Wyższa Szkoła Przedsiębiorczości i Zarządzania im. Leona Koźmińskiego uruchamia dwa kierunki studiów podyplomowych poświęconych coachingowi:

studia z coachingu profesjonalnego skupione na praktycznym przygotowaniu słuchaczy do odgrywania roli coacha w organizacji biznesowej,

• studia z coachingu menedżerskiego skupione na praktycznym przygotowaniu menedżerów do odgrywania roli coacha wobec podwładnych i wobec samych siebie.

Podejście usystematyzowane

Osobom zajmującym się stymulowaniem rozwoju zawodowego innych osób brakuje niekiedy systematycznego podejścia.

- Proponowane przez nas studia z pewnością pozwolą słuchaczom uporządkować ich zaangażowanie coachingowe - mówi Lidia Czarkowska, kierownik obu kierunków studiów.

Program edukacji stawia na zrozumienie istoty coachingu, w tym wewnątrzorganizacyjnego, analizę możliwości zastosowania tej metody, także w firmach, przyswojenie i przetrenowanie istotnych umiejętności i metod pracy coacha, a także na autorefleksję i diagnozę własnych predyspozycji do odgrywania takiej roli wobec innych. Program adresowany jest do doradców zawodowych, specjalistów ds. rozwoju zawodowego, dyrektorów, kierowników działów HR, psychologów i terapeutów, menedżerów średniego i wyższego szczebla zarządzania, a także osób, które aspirują do awansu w organizacji i podjęcia większej niż dotychczas odpowiedzialności w biznesie.

KLUCZOWE KOMPETENCJE COACHA WEDŁUG INTERNATIONAL COACH FEDERATION

BUDOWANIE KONTRAKTU

1. Działanie zgodne z etyką i standardami zawodowymi.

Zrozumienie zasad etycznych i standardów coachingu oraz zdolność ich wykorzystania we wszystkich sytuacjach coachingowych.

2. Zawarcie umowy coachingowej.

Zdolność zrozumienia potrzeby w konkretnej interakcji coachingowej oraz dojścia do porozumienia z potencjalnym i nowym klientem w sprawie procesu i relacji.

WSPÓŁTWORZENIE RELACJI

3. Zbudowanie zaufania z klientem.

Zdolność do tworzenia bezpiecznego, wspomagającego środowiska, które przyczynia się do obustronnego szacunku i zaufania.

4. Obecność coachingowa „tu i teraz”.

Zdolność do bycia w pełni świadomym i tworzenia spontanicznej relacji z klientem, wprowadzenia stylu, który jest zarówno otwarty i elastyczny, jak i pewny.

EFEKTYWNA KOMUNIKACJA

5. Aktywne słuchanie.

Zdolność do całkowitego skupienia się na tym, co mówi, a czego nie mówi klient, aby zrozumieć znaczenie tego, co mówi, w kontekście pragnień klienta oraz wspomaganie osobistego wyrażania się.

6. Trafne pytania.

Zdolność do zadawania pytań, które odkrywają informacje niezbędne do uzyskania maksymalnego efektu dla klienta i relacji coachingowej.

7. Bezpośrednia komunikacja.

Zdolność do efektywnej komunikacji podczas sesji coachingowej oraz do używania języka, który ma największy wpływ na klienta.

WSPIERANIE PROCESU UCZENIA SIĘ I OSIĄGANIA REZULTATÓW

8. Budowanie świadomości.

Zdolność do łączenia i dokładnego oceniania różnorodnych źródeł informacji oraz przedstawiania interpretacji, które pomagają klientowi uzyskać pewność, a tym samym osiągnąć uzgodnione rezultaty.

9. Wspieranie projektowania działań.

Zdolność do tworzenia wraz z klientem możliwości uczenia się na bieżąco podczas coachingu, sytuacji w życiu/pracy oraz do podejmowania nowych działań, które efektywniej doprowadzą do ustalonych rezultatów.

10. Wspieranie planowania i ustalanie celów.

Zdolność do rozwijania i osiągania efektywnego planu coachingowego z klientem.

11. Zarządzanie procesem i odpowiedzialnością.

Zdolność do utrzymania zainteresowania tym, co ważne dla klienta, oraz pozwolenie klientowi na przejęcie inicjatywy działania.