Zgodnie z art. 97 kodeksu pracy w związku z rozwiązaniem stosunku pracy pracodawca jest obowiązany niezwłocznie wydać pracownikowi świadectwo pracy. Rozporządzenie Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z 15 maja 1996 r. w sprawie szczegółowej treści świadectwa pracy oraz sposobu i trybu jego wydawania i prostowania precyzuje m.in., w jakim terminie istnieje po stronie pracodawcy obowiązek wystawienia tego dokumentu. Zgodnie bowiem z par. 2 tego rozporządzenia pracodawca wydaje świadectwo pracy bezpośrednio pracownikowi albo osobie upoważnionej przez pracownika na piśmie - w dniu, w którym następuje rozwiązanie lub wygaśnięcie stosunku pracy. Jeżeli zaś wydanie świadectwa pracy pracownikowi albo osobie przez niego upoważnionej nie jest możliwe, pracodawca, nie później niż w ciągu siedmiu dni od dnia ustania stosunku pracy, przesyła świadectwo pracy pracownikowi lub tej osobie za pośrednictwem poczty albo doręcza go w inny sposób.

Nie ulega więc wątpliwości, iż pracodawca naruszył tu obowiązek wynikający z art. 97 k.p. Nie doszło bowiem do niezwłocznego wydania świadectwa pracy. Ustawodawca przewidział jednak w przepisach sankcję na tego rodzaju uchybienia pracodawcy. Zgodnie z art. 99 k.p. pracownikowi przysługuje roszczenie o naprawienie szkody wyrządzonej przez pracodawcę wskutek niewydania w terminie lub wydania niewłaściwego świadectwa pracy. Odszkodowanie to przysługuje w wysokości wynagrodzenia za czas pozostawania bez pracy z tego powodu, nie dłuższy jednak niż sześć tygodni.

Pracownicy występują z tym roszczeniem, gdy z powodu braku świadectwa pracy nie zostali zatrudnieni u innego pracodawcy. Można jednak uznać, iż także fakt niezarejestrowania się w urzędzie pracy z powodu nieprzedłożenia świadectw pracy, a co za tym idzie, nieotrzymanie zasiłku dla bezrobotnych, jest przesłanką wystarczającą do wystąpienia na podstawie art. 99 k.p. przeciwko pracodawcy.

Odpowiadając już bezpośrednio na zadane pytanie, wskazać należy, iż pracownik może wystąpić do pracodawcy oprócz żądania wydania świadectwa pracy, z wezwaniem do zapłaty odszkodowania w wysokości wynagrodzenia za czas pozostawania przez niego bez pracy (za okres jednak nie dłuższy niż sześć tygodni). W przypadku niespełnienia żądań pracownika, może on wystąpić przeciwko pracodawcy na drogę sądową.