Jeśli w zakładzie doszło do zastosowania trybu indywidualnego z art. 10 ustawy o zwolnieniach grupowych, to odprawa przysługuje.

Przepisy o zwolnieniach grupowych stosuje się w razie konieczności rozwiązania przez pracodawcę zatrudniającego co najmniej 20 pracowników stosunków pracy z przyczyn niedotyczących pracowników, w drodze wypowiedzenia dokonanego przez pracodawcę, a także na mocy porozumienia stron, jeżeli w okresie nieprzekraczającym 30 dni zwolnienie obejmuje co najmniej:

  •  10 pracowników, gdy pracodawca zatrudnia mniej niż 100 pracowników,
  •  10 proc. pracowników, gdy zatrudnia co najmniej 100, jednakże mniej niż 300 pracowników,
  •  30 pracowników, gdy zatrudnia co najmniej 300 lub więcej pracowników.

Wskazane liczby obejmują pracowników, z którymi w ramach grupowego zwolnienia następuje zwolnienie z inicjatywy pracodawcy na mocy porozumienia stron, jeżeli dotyczy to co najmniej pięciu osób. W czasie urlopu bezpłatnego stosunek pracy jest co prawda zawieszony, ale pracodawca musi być ostrożny - nie może wypowiedzieć umowy ani też dokonać wypowiedzenia zmieniającego. Pracownik na takim urlopie jest też chroniony przed zwolnieniem grupowym, o ile urlop trwał krócej niż trzy miesiące. W naszym wypadku zatem ta ochrona jest wyłączona, co nie znaczy jednak, że nie przysługuje mu odprawa. Jak stanowi art. 8 ustawy o zwolnieniach grupowych pracownikowi, w związku z grupowym zwolnieniem, przysługuje odprawa w wysokości:

  •  jednomiesięcznego wynagrodzenia - jeżeli pracownik był zatrudniony u danego pracodawcy krócej niż dwa lata,
  •  dwumiesięcznego - jeżeli był zatrudniony u danego pracodawcy od dwóch do ośmiu lat,
  •  trzymiesięcznego - jeżeli był zatrudniony u danego pracodawcy ponad osiem lat.

Przechodząc dalej, trzeba podkreślić, że przepisy o zwolnieniach grupowych wbrew nazwie stosujemy także w tzw. trybie indywidualnym z art. 10 ust. 1 ustawy. We wskazanym przepisie jest mowa o tym, że art. 5 ust. 3-7 (dotyczą urlopów) i art. 8 (mówi o odprawie) stosuje się odpowiednio w razie konieczności rozwiązania przez pracodawcę zatrudniającego co najmniej 20 pracowników stosunków pracy z przyczyn niedotyczących pracowników, jeżeli przyczyny te stanowią wyłączny powód uzasadniający wypowiedzenie lub rozwiązanie umowy na mocy porozumienia stron, a zwolnienia w okresie nieprzekraczającym 30 dni obejmują mniejszą liczbę osób niż wskazana na wstępie.

Jak więc widzimy, szef powinien wypłacić pieniądze - kwestią wtórną jest wysokość i wymagalność odprawy.

ADAM MALINOWSKI

radca prawny

PODSTAWA PRAWNA

■  Art. 5 ust. 3 oraz art. 10 ust. 1 ustawy z 13 marca 2003 r. o szczególnych zasadach rozwiązywania z pracownikami stosunków pracy z przyczyn niedotyczących pracowników (Dz.U. nr 90, poz. 844 z późn. zm.).