statystyki

Nie za każdego ubezpieczonego płaci się składkę na Fundusz Pracy

autor: Izabela Nowacka13.09.2018, 10:34; Aktualizacja: 13.09.2018, 11:44
Płatnikami składek na Fundusz Pracy są pracodawcy oraz inne jednostki organizacyjne.

Płatnikami składek na Fundusz Pracy są pracodawcy oraz inne jednostki organizacyjne.źródło: ShutterStock

Nie trzeba tego robić, jeśli zatrudniony ma już inny tytuł do ubezpieczeń emerytalno-rentowych. Podobnie będzie w sytuacji, jeśli ukończył 55 lub 60 lat.

Płatnikami składek na Fundusz Pracy są pracodawcy oraz inne jednostki organizacyjne. Opłacają je m.in. za osoby:

  • pozostające w stosunku pracy lub stosunku służbowym,
  • wykonujące pracę na podstawie umowy o pracę nakładczą,
  • wykonujące pracę na podstawie umowy agencyjnej lub umowy-zlecenia albo innej umowy o świadczenie usług, do której zgodnie z przepisami kodeksu cywilnego stosuje się przepisy dotyczące zlecenia, oraz za osoby z nimi współpracujące (z wyłączeniem umów uaktywniających z nianiami).

Do płatników składek na FP zaliczają się także osoby prowadzące pozarolniczą działalność, które opłacają je za siebie i osoby współpracujące.

Natomiast nie są obowiązani do opłacania składek na FP z tytułu umów-zleceń zleceniodawcy będący osobami fizycznymi, jeśli nie zatrudniają ani jednego pracownika. Składki te opłacają bowiem płatnicy będący pracodawcami lub jednostkami organizacyjnymi. Pracodawcą w rozumieniu ustawy jest jednostka organizacyjna, chociażby nie posiadała osobowości prawnej, a także osoba fizyczna, jeżeli zatrudniają co najmniej jednego pracownika. Zatem właściciel firmy współpracujący jedynie z osobami zatrudnionymi na umowy-zlecenia nie jest w stosunku do nich płatnikiem składek na FP. Natomiast jednostka organizacyjna (np. spółki prawa handlowego), choćby nie posiadała żadnych pracowników, opłaca składki na ogólnych zasadach.

Kto musi płacić

Po pierwsze, składki na FP opłaca płatnik za osoby, które obowiązkowo podlegają z danego tytułu ubezpieczeniom emerytalno-rentowym. Tym samym pozostawanie w ubezpieczeniach o charakterze dobrowolnym (na wniosek zainteresowanego) wyklucza ponoszenie składek na ten fundusz.

Po drugie, składka staje się należna wtedy, gdy przychód stanowiący podstawę wymiaru składek na ubezpieczenia emerytalno-rentowe, w przeliczeniu na okres miesiąca, wynosi co najmniej tyle, ile minimalne wynagrodzenie za pracę, czyli 2100 zł (w 2018 r.).

Składki odprowadza się bez względu na kwotę rocznego ograniczenia podstawy wymiaru składki emerytalnej i rentowej – tzw. limitu trzydziestokrotności.

W przypadku gdy ubezpieczony osiąga przychody z kilku źródeł, od których obowiązkowo opłacane są składki na ubezpieczenia emerytalno-rentowe, i łącznie ze wszystkich tych źródeł, w przeliczeniu na miesiąc, podstawa dorówna wysokości płacy minimalnej lub ją przewyższy, wówczas każdy z płatników odprowadza składki na FP. Osoba osiągająca przychody od różnych płatników składa stosowne oświadczenie każdemu z nich. Z taką informacją wszyscy płatnicy mogą ustalić obowiązek w zakresie zapłaty składek na FP. [przykłady 1 i 2]


Pozostało jeszcze 68% treści

Czytaj wszystkie artykuły
Miesiąc 97,90 zł
Zamów abonament

Mam kod promocyjny
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone. Dalsze rozpowszechnianie artykułu tylko za zgodą wydawcy INFOR Biznes. Kup licencję

Polecane

Twój komentarz

Zanim dodasz komentarz - zapoznaj się z zasadami komentowania artykułów.

Widzisz naruszenie regulaminu? Zgłoś je!

Polecane