Pracownikowi przysługuje wynagrodzenie, jeżeli był on gotów do wykonywania pracy, lecz okazało się to niemożliwe z przyczyn dotyczących pracodawcy.

W orzecznictwie Sądu Najwyższego przyjmuje się, że za gotowość do pracy w rozumieniu art. 81 par. 1 k.p. należy uznać sytuację, gdy pracownik był zdolny do wykonywania pracy w czasie i miejscu określonym w umowie i pozostawał zgodnie z art. 128 par. 1 k.p. do dyspozycji pracodawcy.

Pracownik pozostaje w dyspozycji pracodawcy, gdy oczekuje na możliwość podjęcia pracy na terenie zakładu pracy lub w innym miejscu wskazanym przez pracodawcę, ewentualnie w miejscu wskazanym przez siebie i podanym pracodawcy do wiadomości.

Cechami charakterystycznymi gotowości pracownika do wykonywania pracy są: zamiar wykonywania pracy, faktyczna zdolność do jej świadczenia, uzewnętrznienie gotowości oraz pozostawanie w dyspozycji pracodawcy.

Natomiast bierne oczekiwanie na wezwanie pracodawcy do świadczenia pracy nie uzasadnia prawa do wynagrodzenia przewidzianego w art. 81 k.p. (por. wyrok Sądu Najwyższego z 23 października 2006 r., I PK 110/06, M. P. Pr. 2007/1/43).

W innym wyroku Sąd Najwyższy podkreślił, że oczekiwanie pracownika na wezwanie go przez pracodawcę do wykonywania pracy nie oznacza gotowości do pracy w rozumieniu art. 81 par. 1 k.p., jeżeli takiego zachowania pracownika nie usprawiedliwiają okoliczności sprawy (wyrok z 14 maja 1999 r., I PKN 60/99, OSNP 2000/15/577).

PRZYKŁAD:

ŻĄDANIE ZAPŁATY WYNAGRODZENIA

Artur W. dowiedział się, że 5 lipca 2007 r. jego zakład pracy z powodu problemów finansowych będzie zamknięty. Tego dnia nie pojechał do pracy i nie kontaktował się ze spółką przez trzy tygodnie. Po tym czasie zadzwonił pracodawca, grożąc, że jeśli nie stawi się do pracy, zostanie z niej zwolniony. Artur W. przyszedł do pracy, a na koniec miesiąca zażądał wynagrodzenia za okres nieobecności. Gdy spółka odmówiła, wystąpił z pozwem. Sąd oddalił powództwo, gdyż wynagrodzenie przysługuje tylko w razie gotowości pracownika do wykonywania pracy, który doznał przeszkód z przyczyn dotyczących pracodawcy. Natomiast Artur W. nie był w gotowości, gdyż nie pozostawał w dyspozycji spółki - jedynie biernie czekał na wezwanie do pracy.

RYSZARD SADLIK

gp@infor.pl

Podstawa prawna

■ Art. 81 ustawy z 26 czerwca 1974 r. Kodeks pracy (t.j. Dz.U. z 1998 r. nr 21, poz. 94 z późn. zm.).